Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Doʻzax ahli boʻlmish, uning haqiqiy ahli boʻlganlarga kelsak, ular unda na oʻladilar, na tiriladilar. Lekin baʼzi kishilarni gunohlari — yoki xatolari — sababli doʻzax olovi ushlaydi va ularni oʻldirib qoʻyadi. Ular koʻmirga aylangach, shafoat qilishga izn beriladi. Soʻng ular guruh-guruh, guruh-guruh qilib keltiriladi va jannat daryolari boʻyiga sochiladi. Shunda: ‹Ey jannat ahli, ularning ustiga (suv) quyinglar›, deyiladi. Soʻng ular sel keltirgan loyqada oʻsadigan urugʻdek oʻsib chiqadilar», dedilar — yoki u zot aytganlaridek. Shunda qavmdan bir kishi: «Goʻyo Rasululloh ﷺ badiyada (choʻlda) boʻlgandek», dedi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дўзах аҳли бўлмиш, унинг ҳақиқий аҳли бўлганларга келсак, улар унда на ўладилар, на тириладилар. Лекин баъзи кишиларни гуноҳлари — ёки хатолари — сабабли дўзах олови ушлайди ва уларни ўлдириб қўяди. Улар кўмирга айлангач, шафоат қилишга изн берилади. Сўнг улар гуруҳ-гуруҳ, гуруҳ-гуруҳ қилиб келтирилади ва жаннат дарёлари бўйига сочилади. Шунда: ‹Эй жаннат аҳли, уларнинг устига (сув) қуйинглар›, дейилади. Сўнг улар сел келтирган лойқада ўсадиган уруғдек ўсиб чиқадилар», дедилар — ёки у зот айтганларидек. Шунда қавмдан бир киши: «Гўё Расулуллоҳ ﷺ бадияда (чўлда) бўлгандек», деди.