حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى حَدَّثَنِي حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ بِشْرِ بْنِ حَرْبٍأَنَّ ابْنَ عُمَرَ أَتَى أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَقَالَ يَا أَبَا سَعِيدٍ أَلَمْ أُخْبَرْ أَنَّكَ بَايَعْتَ أَمِيرَيْنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَجْتَمِعَ النَّاسُ عَلَى أَمِيرٍ وَاحِدٍ قَالَ نَعَمْ بَايَعْتُ ابْنَ الزُّبَيْرِ فَجَاءَ أَهْلُ الشَّامِ فَسَاقُونِي إِلَى جَيْشِ بْنِ دَلَحَةَ فَبَايَعْتُهُ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ إِيَّاهَا كُنْتُ أَخَافُ إِيَّاهَا كُنْتُ أَخَافُ وَمَدَّ بِهَا حَمَّادٌ صَوْتَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَوَلَمْ تَسْمَعْ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اسْتَطَاعَ أَنْ لَا يَنَامَ نَوْمًا وَلَا يُصْبِحَ صَبَاحًا وَلَا يُمْسِيَ مَسَاءً إِلَّا وَعَلَيْهِ أَمِيرٌ قَالَ نَعَمْ وَلَكِنِّي أَكْرَهُ أَنْ أُبَايِعَ أَمِيرَيْنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَجْتَمِعَ النَّاسُ عَلَى أَمِيرٍ وَاحِدٍ
Bishr ibn Harbdan rivoyat qilinadi: Ibn Umar Abu Said al-Xudriyning oldiga kelib: «Ey Abu Said, odamlar bitta amir ustida birlashmasidan oldin sen ikki amirga bayʼat qilibsan, deb menga xabar berilmadimi?» dedi. U: «Ha, men Ibn Zubayrga bayʼat qildim; soʻng shomliklar kelib, meni Ibn Dalhaning qoʻshiniga haydab bordilar, men unga ham bayʼat qildim», dedi. Ibn Umar: «Men aynan shundan qoʻrqar edim, aynan shundan qoʻrqar edim», dedi — Hammod bu soʻzni choʻzib aytdi. Abu Said: «Ey Abu Abdurrahmon, Nabiy ﷺning: ‹Kim ustida amir boʻlmay turib uxlamaslikka, tong ottirmaslikka va kech kirgizmaslikka qodir boʻlsa, (shunday qilsin)› deganlarini eshitmaganmiding?» dedi. U: «Ha, lekin men odamlar bitta amir ustida birlashmasidan oldin ikki amirga bayʼat qilishni yoqtirmayman», dedi.Бишр ибн Ҳарбдан ривоят қилинади: Ибн Умар Абу Саид ал-Худрийнинг олдига келиб: «Эй Абу Саид, одамлар битта амир устида бирлашмасидан олдин сен икки амирга байъат қилибсан, деб менга хабар берилмадими?» деди. У: «Ҳа, мен Ибн Зубайрга байъат қилдим; сўнг шомликлар келиб, мени Ибн Далҳанинг қўшинига ҳайдаб бордилар, мен унга ҳам байъат қилдим», деди. Ибн Умар: «Мен айнан шундан қўрқар эдим, айнан шундан қўрқар эдим», деди — Ҳаммод бу сўзни чўзиб айтди. Абу Саид: «Эй Абу Абдурраҳмон, Набий ﷺнинг: ‹Ким устида амир бўлмай туриб ухламасликка, тонг оттирмасликка ва кеч киргизмасликка қодир бўлса, (шундай қилсин)› деганларини эшитмаганмидинг?» деди. У: «Ҳа, лекин мен одамлар битта амир устида бирлашмасидан олдин икки амирга байъат қилишни ёқтирмайман», деди.