Abu Salama aytdi: Bir kishi Abu Saidning oldiga kelib: «Rasululloh ﷺning haruriylar haqida biror narsa zikr qilganlarini eshitganmisiz?» dedi. U: «Men u zotning dinda haddan ortiq chuqurlashib ketadigan bir qavm haqida zikr qilganlarini eshitganman: biringiz oʻz namozini ularning namozi oldida, oʻz roʻzasini ularning roʻzasi oldida arzimas deb biladi. Ular oʻq nishondan otilib chiqqanidek, dindan chiqib ketadilar. (Otgan kishi) oʻqini olib, uning temir uchiga qaraydi — hech narsa koʻrmaydi; soʻng bogʻich joyiga qaraydi — hech narsa koʻrmaydi; soʻng oʻq tanasiga qaraydi — hech narsa koʻrmaydi; soʻng patlariga qaraydi va biror narsa koʻradimi yoki yoʻqmi, shubhaga tushadi», dedi.Абу Салама айтди: Бир киши Абу Саиднинг олдига келиб: «Расулуллоҳ ﷺнинг ҳарурийлар ҳақида бирор нарса зикр қилганларини эшитганмисиз?» деди. У: «Мен у зотнинг динда ҳаддан ортиқ чуқурлашиб кетадиган бир қавм ҳақида зикр қилганларини эшитганман: бирингиз ўз намозини уларнинг намози олдида, ўз рўзасини уларнинг рўзаси олдида арзимас деб билади. Улар ўқ нишондан отилиб чиққанидек, диндан чиқиб кетадилар. (Отган киши) ўқини олиб, унинг темир учига қарайди — ҳеч нарса кўрмайди; сўнг боғич жойига қарайди — ҳеч нарса кўрмайди; сўнг ўқ танасига қарайди — ҳеч нарса кўрмайди; сўнг патларига қарайди ва бирор нарса кўрадими ёки йўқми, шубҳага тушади», деди.