حَدَّثَنَا يُونُسُ وَسُرَيْجٌ قَالَا حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ كَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُنَاعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ فِي الْجُمُعَةِ سَاعَةً لَا يُوَافِقُهَا مُسْلِمٌ وَهُوَ فِي صَلَاةٍ يَسْأَلُ اللَّهَ خَيْرًا إِلَّا آتَاهُ إِيَّاهُ قَالَ وَقَلَّلَهَا أَبُو هُرَيْرَةَ بِيَدِهِ قَالَ فَلَمَّا تُوُفِّيَ أَبُو هُرَيْرَةَ قُلْتُ وَاللَّهِ لَوْ جِئْتُ أَبَا سَعِيدٍ فَسَأَلْتُهُ عَنْ هَذِهِ السَّاعَةِ أَنْ يَكُونَ عِنْدَهُ مِنْهَا عِلْمٌ فَأَتَيْتُهُ فَأَجِدُهُ يُقَوِّمُ عَرَاجِينَ فَقُلْتُ يَا أَبَا سَعِيدٍ مَا هَذِهِ الْعَرَاجِينُ الَّتِي أَرَاكَ تُقَوِّمُ قَالَ هَذِهِ عَرَاجِينُ جَعَلَ اللَّهُ لَنَا فِيهَا بَرَكَةً كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّهَا وَيَتَخَصَّرُ بِهَا فَكُنَّا نُقَوِّمُهَا وَنَأْتِيهِ بِهَا فَرَأَى بُصَاقًا فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ وَفِي يَدِهِ عُرْجُونٌ مِنْ تِلْكَ الْعَرَاجِينِ فَحَكَّهُ وَقَالَ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلَا يَبْصُقْ أَمَامَهُ فَإِنَّ رَبَّهُ أَمَامَهُ وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ فَإِنْ لَمْ قَالَ سُرَيْجٌ لَمْ يَجِدْ مَبْصَقًا فَفِي ثَوْبِهِ أَوْ نَعْلِهِ قَالَ ثُمَّ هَاجَتْ السَّمَاءُ مِنْ تِلْكَ اللَّيْلَةِ فَلَمَّا خَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَلَاةِ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ بَرَقَتْ بَرْقَةٌ فَرَأَى قَتَادَةَ بْنَ النُّعْمَانِ فَقَالَ مَا السُّرَى يَا قَتَادَةُ قَالَ عَلِمْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَّ شَاهِدَ الصَّلَاةِ قَلِيلٌ فَأَحْبَبْتُ أَنْ أَشْهَدَهَا قَالَ فَإِذَا صَلَّيْتَ فَاثْبُتْ حَتَّى أَمُرَّ بِكَ فَلَمَّا انْصَرَفَ
Abu Salama dedi: Abu Hurayra bizga Rasululloh ﷺ dan shunday deb rivoyat qilardi: «Albatta, juma kunida shunday bir soat borki, musulmon banda unga muvofiq kelib, namozda turgan holda Allohdan yaxshilik soʻrasa, Alloh unga albatta beradi». Abu Hurayra qoʻli bilan uning (juda) ozligiga ishora qildi. Abu Hurayra vafot etganida men: Allohga qasamki, Abu Saidning oldiga borib, undan bu soat haqida soʻrasam edi, balki unda bu haqda ilm bordir, dedim. Uning oldiga bordim, u xurmo shoxlarini toʻgʻrilab oʻtirgan ekan. Men: «Ey Abu Said, sen toʻgʻrilayotgan bu shoxlar nima?» dedim. U dedi: Bular shunday xurmo shoxlariki, Alloh biz uchun ularda baraka qilgan. Rasululloh ﷺ ularni yaxshi koʻrardilar va (yurganda) ularga tayanardilar. Biz ularni toʻgʻrilab, u zotga keltirar edik. (Bir kuni) u zot masjidning qibla tomonida tupuk koʻrib qoldilar, qoʻllarida esa oʻsha shoxlardan biri bor edi; uni (shu bilan) qirib tashladilar va: «Biringiz namozida boʻlsa, oldiga tupurmasin, chunki Robbi uning oldidadir. Chap tomoniga yoki oyogʻi ostiga tupursin. Agar tupuradigan joy topmasa, kiyimiga yoki kavshiga (tupursin)», dedilar. (Abu Said) dedi: Soʻng oʻsha kechada osmon buzildi. Nabiy ﷺ xufton namoziga chiqqanlarida chaqmoq chaqdi va u zot Qatoda ibn an-Nuʼmonni koʻrdilar. U zot: «Bu tunda yurish nima, ey Qatoda?» dedilar. U: «Yo Rasululloh, bu namozda hozir boʻluvchilar oz boʻlishini bildim va unda hozir boʻlishni yaxshi koʻrdim», dedi. U zot: «Namoz oʻqiganingda, men oldingdan oʻtgunimcha (joyingda) turgin», dedilar. Namozdan burilganlarida…Абу Салама деди: Абу Ҳурайра бизга Расулуллоҳ ﷺ дан шундай деб ривоят қиларди: «Албатта, жума кунида шундай бир соат борки, мусулмон банда унга мувофиқ келиб, намозда турган ҳолда Аллоҳдан яхшилик сўраса, Аллоҳ унга албатта беради». Абу Ҳурайра қўли билан унинг (жуда) озлигига ишора қилди. Абу Ҳурайра вафот этганида мен: Аллоҳга қасамки, Абу Саиднинг олдига бориб, ундан бу соат ҳақида сўрасам эди, балки унда бу ҳақда илм бордир, дедим. Унинг олдига бордим, у хурмо шохларини тўғрилаб ўтирган экан. Мен: «Эй Абу Саид, сен тўғрилаётган бу шохлар нима?» дедим. У деди: Булар шундай хурмо шохларики, Аллоҳ биз учун уларда барака қилган. Расулуллоҳ ﷺ уларни яхши кўрардилар ва (юрганда) уларга таянардилар. Биз уларни тўғрилаб, у зотга келтирар эдик. (Бир куни) у зот масжиднинг қибла томонида тупук кўриб қолдилар, қўлларида эса ўша шохлардан бири бор эди; уни (шу билан) қириб ташладилар ва: «Бирингиз намозида бўлса, олдига тупурмасин, чунки Робби унинг олдидадир. Чап томонига ёки оёғи остига тупурсин. Агар тупурадиган жой топмаса, кийимига ёки кавшига (тупурсин)», дедилар. (Абу Саид) деди: Сўнг ўша кечада осмон бузилди. Набий ﷺ хуфтон намозига чиққанларида чақмоқ чақди ва у зот Қатода ибн ан-Нуъмонни кўрдилар. У зот: «Бу тунда юриш нима, эй Қатода?» дедилар. У: «Ё Расулуллоҳ, бу намозда ҳозир бўлувчилар оз бўлишини билдим ва унда ҳозир бўлишни яхши кўрдим», деди. У зот: «Намоз ўқиганингда, мен олдингдан ўтгунимча (жойингда) тургин», дедилар. Намоздан бурилганларида…