حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَجُلًا كَانَ يُتَّهَمُ بِامْرَأَةٍ فَبَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيًّا لِيَقْتُلَهُ فَوَجَدَهُ فِي رَكِيَّةٍ يَتَبَرَّدُ فِيهَا فَقَالَ لَهُ نَاوِلْنِي يَدَكَ فَنَاوَلَهُ يَدَهُ فَإِذَا هُوَ مَجْبُوبٌ لَيْسَ لَهُ ذَكَرٌ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَمَجْبُوبٌ مَا لَه مِنْ ذَكَرٍ
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi bir ayol bilan (bogʻliq) ayblanardi. Nabiy ﷺ uni oʻldirish uchun Alini yubordilar. (Ali) uni bir quduqda salqinlanib turgan holda topdi va unga: «Qoʻlingni menga uzat», dedi. U qoʻlini uzatdi; qarasa, u majbub ekan, unda erlik olati yoʻq edi. Shunda (Ali) Rasululloh ﷺning oldilariga kelib, xabar berdi va: «Allohga qasamki, ey Allohning Rasuli, u majbubdir, unda erlik olati yoʻq», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши бир аёл билан (боғлиқ) айбланарди. Набий ﷺ уни ўлдириш учун Алини юбордилар. (Али) уни бир қудуқда салқинланиб турган ҳолда топди ва унга: «Қўлингни менга узат», деди. У қўлини узатди; қараса, у мажбуб экан, унда эрлик олати йўқ эди. Шунда (Али) Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келиб, хабар берди ва: «Аллоҳга қасамки, эй Аллоҳнинг Расули, у мажбубдир, унда эрлик олати йўқ», деди.