Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ uch yuz kishilik sariyya (qoʻshin)ni yubordilar va ularga Abu Ubayda ibn al-Jarrohni amir qilib tayinladilar. Ozigʻimiz tugadi. Shunda Abu Ubayda ularning ozigʻini yigʻib, uni bir xaltaga soldi va bizni shu bilan boqib turdi, hatto har kunimizga bittadan xurmo tegar edi. Bir kishi unga: «Ey Abu Abdulloh, bitta xurmo sizlarga nima ham berardi?» dedi. U: «U ham tugagach, uning yoʻqligini bildik», dedi. Nihoyat dengiz sohiliga yetdik. Qarasak, tepalikdek katta bir baliq (yotibdi). Oʻsha qoʻshin undan oʻn sakkiz kecha yedi. Soʻng Abu Ubayda uning ikkita qovurgʻasini olib tikladi, keyin ulovini egarlashga buyurdi va ulov ikkovining tagidan oʻtdi — unga hech narsa tegmadi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ уч юз кишилик сарийя (қўшин)ни юбордилар ва уларга Абу Убайда ибн ал-Жарроҳни амир қилиб тайинладилар. Озиғимиз тугади. Шунда Абу Убайда уларнинг озиғини йиғиб, уни бир халтага солди ва бизни шу билан боқиб турди, ҳатто ҳар кунимизга биттадан хурмо тегар эди. Бир киши унга: «Эй Абу Абдуллоҳ, битта хурмо сизларга нима ҳам берарди?» деди. У: «У ҳам тугагач, унинг йўқлигини билдик», деди. Ниҳоят денгиз соҳилига етдик. Қарасак, тепаликдек катта бир балиқ (ётибди). Ўша қўшин ундан ўн саккиз кеча еди. Сўнг Абу Убайда унинг иккита қовурғасини олиб тиклади, кейин уловини эгарлашга буюрди ва улов икковининг тагидан ўтди — унга ҳеч нарса тегмади.