حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ وَحَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَا حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَبَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَّرَ عَلَيْنَا أَبَا عُبَيْدَةَ نَتَلَقَّى عِيرًا لِقُرَيْشٍ وَزَوَّدَنَا جِرَابًا مِنْ تَمْرٍ لَمْ يَجِدْ لَنَا غَيْرَهُ قَالَ فَكَانَ أَبُو عُبَيْدَةَ يُعْطِينَا تَمْرَةً تَمْرَةً قَالَ قُلْتُ كَيْفَ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ بِهَا قَالَ نَمَصُّهَا كَمَا يَمَصُّ الصَّبِيُّ ثُمَّ نَشْرَبُ عَلَيْهَا مِنْ الْمَاءِ فَيَكْفِينَا يَوْمَنَا إِلَى اللَّيْلِ قَالَ وَكُنَّا نَضْرِبُ بِعِصِيِّنَا الْخَبَطَ ثُمَّ نَبُلُّهُ بِالْمَاءِ فَنَأْكُلُهُ قَالَ وَانْطَلَقْنَا عَلَى سَاحِلِ الْبَحْرِ فَرُفِعَ لَنَا عَلَى سَاحِلِ الْبَحْرِ كَهَيْئَةِ الْكَثِيبِ الضَّخْمِ فَأَتَيْنَاهُ فَإِذَا هُوَ دَابَّةٌ يُدْعَى الْعَنْبَرُ قَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ مَيْتَةٌ قَالَ حَسَنُ بْنُ مُوسَى ثُمَّ قَالَ لَا بَلْ نَحْنُ رُسُلُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ هَاشِمٌ فِي حَدِيثِهِ قَالَ لَا بَلْ نَحْنُ رُسُلُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ اضْطُرِرْتُمْ فَكُلُوا وَأَقَمْنَا عَلَيْهِ شَهْرًا وَنَحْنُ ثَلَاثُ مِائَةٍ حَتَّى سَمِنَّا وَلَقَدْ رَأَيْتُنَا نَغْتَرِفُ مِنْ وَقْبِ عَيْنَيْهِ بِالْقِلَالِ الدُّهْنَ وَنَقْتَطِعُ مِنْهُ الْفِدَرَ كَالثَّوْرِ أَوْ كَقَدْرِ الثَّوْرِ
Jobir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bizni (jangga) joʻnatib, ustimizga Abu Ubaydani amir qilib tayinladilar; biz Quraysh karvonini kutib olmoqchi edik. (U zot) bizga bir xalta xurmo oziq qilib berdilar, bizga undan boshqa narsa topolmadilar. Abu Ubayda bizga bittadan xurmo berib turardi. (Roviy) dedi: Men: ‹Uni nima qilardingiz?› deb soʻradim. U dedi: ‹Goʻdak emgandek emardik, soʻng ustidan suv ichardik — shu bizga kunimizdan tunimizgacha kifoya qilardi›. Tayoqlarimiz bilan xabat (bargi)ni qoqar, soʻng uni suvga hoʻllab yer edik. Dengiz sohili boʻylab yurdik. Birdan dengiz sohilida bizga katta tepalik koʻrinishidagi narsa koʻrindi. Uning oldiga keldik, qarasak, u anbar deb ataladigan jonivor ekan. Abu Ubayda: ‹(Bu) oʻlaksa›, dedi. Soʻng: ‹Yoʻq, bal biz Rasululloh ﷺning elchilarimiz, Alloh yoʻlidamiz va sizlar nochor qoldingiz, shuning uchun yeyaveringlar›, dedi. Biz uning yonida bir oy turdik, biz uch yuz kishi edik, hatto semirib ketdik. Mana, biz uning koʻz choʻnqirchasidan kosalar bilan moy olayotganimizni va undan hoʻkizdek — yoki hoʻkiz kattaligida — boʻlaklar kesib olayotganimizni koʻrgan edik».Жобир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ бизни (жангга) жўнатиб, устимизга Абу Убайдани амир қилиб тайинладилар; биз Қурайш карвонини кутиб олмоқчи эдик. (У зот) бизга бир халта хурмо озиқ қилиб бердилар, бизга ундан бошқа нарса тополмадилар. Абу Убайда бизга биттадан хурмо бериб турарди. (Ровий) деди: Мен: ‹Уни нима қилардингиз?› деб сўрадим. У деди: ‹Гўдак эмгандек эмардик, сўнг устидан сув ичардик — шу бизга кунимиздан тунимизгача кифоя қиларди›. Таёқларимиз билан хабат (барги)ни қоқар, сўнг уни сувга ҳўллаб ер эдик. Денгиз соҳили бўйлаб юрдик. Бирдан денгиз соҳилида бизга катта тепалик кўринишидаги нарса кўринди. Унинг олдига келдик, қарасак, у анбар деб аталадиган жонивор экан. Абу Убайда: ‹(Бу) ўлакса›, деди. Сўнг: ‹Йўқ, бал биз Расулуллоҳ ﷺнинг элчиларимиз, Аллоҳ йўлидамиз ва сизлар ночор қолдингиз, шунинг учун еяверинглар›, деди. Биз унинг ёнида бир ой турдик, биз уч юз киши эдик, ҳатто семириб кетдик. Мана, биз унинг кўз чўнқирчасидан косалар билан мой олаётганимизни ва ундан ҳўкиздек — ёки ҳўкиз катталигида — бўлаклар кесиб олаётганимизни кўрган эдик».