Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Jiʼrona yilida Rasululloh ﷺ bilan birga edim, u zot Bilolning kiyimidagi kumushni odamlarga taqsimlab berayotgan edilar. Shunda bir kishi: «Yo Rasululloh, adolat qiling!» dedi. U zot: «Shoʻring qursin! Agar men adolat qilmasam, kim adolat qiladi? Agar adolat qilmaydigan boʻlsam, mahrum boʻlibman», dedilar. Umar: «Yo Rasululloh, menga ruxsat bering, mana shu munofiqni oʻldiray», dedi. U zot: «Maʼozalloh! Odamlar Muhammad oʻz sahobalarini oʻldiradi, deb gapirishidan (Allohdan panoh)! Albatta, bu (kishi) va uning hamrohlari Qurʼonni oʻqiydilar, (lekin u) ularning halqumlaridan yoki boʻgʻizlaridan oʻtmaydi. Ular oʻq nishondan teshib oʻtganidek, dindan chiqib ketadilar», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Жиърона йилида Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эдим, у зот Билолнинг кийимидаги кумушни одамларга тақсимлаб бераётган эдилар. Шунда бир киши: «Ё Расулуллоҳ, адолат қилинг!» деди. У зот: «Шўринг қурсин! Агар мен адолат қилмасам, ким адолат қилади? Агар адолат қилмайдиган бўлсам, маҳрум бўлибман», дедилар. Умар: «Ё Расулуллоҳ, менга рухсат беринг, мана шу мунофиқни ўлдирай», деди. У зот: «Маъозаллоҳ! Одамлар Муҳаммад ўз саҳобаларини ўлдиради, деб гапиришидан (Аллоҳдан паноҳ)! Албатта, бу (киши) ва унинг ҳамроҳлари Қуръонни ўқийдилар, (лекин у) уларнинг ҳалқумларидан ёки бўғизларидан ўтмайди. Улар ўқ нишондан тешиб ўтганидек, диндан чиқиб кетадилар», дедилар.