Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Jiʼronada koʻzim koʻrdi, qulogʻim eshitdi — Bilolning kiyimida kumush bor edi, Rasululloh ﷺ undan hovuchlab odamlarga berayotgan edilar. Shunda bir kishi: «Adolat qiling!» dedi. U zot: «Shoʻring qursin! Agar men adolat qilmaydigan boʻlsam, kim adolat qiladi?» dedilar. Umar ibn al-Xattob: «Yo Rasululloh, menga ruxsat bering, mana shu xabis munofiqni oʻldiray», dedi. Rasululloh ﷺ: «Maʼozalloh! Odamlar men oʻz sahobalarimni oʻldiraman, deb gapirishidan (Allohdan panoh)! Albatta, bu (kishi) va uning hamrohlari Qurʼonni oʻqiydilar, (lekin u) ularning boʻgʻizlaridan oʻtmaydi. Ular oʻq nishondan teshib oʻtganidek, dindan chiqib ketadilar», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Жиъронада кўзим кўрди, қулоғим эшитди — Билолнинг кийимида кумуш бор эди, Расулуллоҳ ﷺ ундан ҳовучлаб одамларга бераётган эдилар. Шунда бир киши: «Адолат қилинг!» деди. У зот: «Шўринг қурсин! Агар мен адолат қилмайдиган бўлсам, ким адолат қилади?» дедилар. Умар ибн ал-Хаттоб: «Ё Расулуллоҳ, менга рухсат беринг, мана шу хабис мунофиқни ўлдирай», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Маъозаллоҳ! Одамлар мен ўз саҳобаларимни ўлдираман, деб гапиришидан (Аллоҳдан паноҳ)! Албатта, бу (киши) ва унинг ҳамроҳлари Қуръонни ўқийдилар, (лекин у) уларнинг бўғизларидан ўтмайди. Улар ўқ нишондан тешиб ўтганидек, диндан чиқиб кетадилар», дедилар.