حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي الزُّبَيْرِيَّ حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ يَعْنِي ابْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ الْجَزَرِيَّ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُجَّاجًا لَا نُرِيدُ إِلَّا الْحَجَّ وَلَا نَنْوِي غَيْرَهُ حَتَّى إِذَا بَلَغْنَا سَرِفَ حَاضَتْ عَائِشَةُ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ تَبْكِي فَقَالَ مَا لَكِ تَبْكِينَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَابَنِي الْأَذَى قَالَ إِنَّمَا أَنْتِ مِنْ بَنَاتِ آدَمَ يُصِيبُكِ مَا يُصِيبُهُنَّ قَالَ وَقَدِمْنَا الْكَعْبَةَ فِي أَرْبَعٍ مَضَيْنَ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ أَيَّامًا أَوْ لَيَالِيَ فَطُفْنَا بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَنَا فَأَحْلَلْنَا الْإِحْلَالَ كُلَّهُ قَالَ فَتَذَاكَرْنَا بَيْنَنَا فَقُلْنَا خَرَجْنَا حُجَّاجًا لَا نُرِيدُ إِلَّا الْحَجَّ وَلَا نَنْوِي غَيْرَهُ حَتَّى إِذَا لَمْ يَكُنْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَاتٍ إِلَّا أَرْبَعَةُ أَيَّامٍ أَوْ لَيَالٍ خَرَجْنَا إِلَى عَرَفَاتٍ وَمَذَاكِيرُنَا تَقْطُرُ الْمَنِيَّ مِنْ النِّسَاءِ قَالَ فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ أَلَا إِنَّ الْعُمْرَةَ قَدْ دَخَلَتْ فِي الْحَجِّ وَلَوْ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا سُقْتُ الْهَدْيَ وَلَوْلَا الْهَدْيُ لَأَحْلَلْتُ فَمَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحِلَّ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ خَبِّرْنَا خَبَرَ قَوْمٍ كَأَنَّمَا وُلِدُوا الْيَوْمَ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan hojilar boʻlib chiqdik, hajdan boshqasini iroda ham, niyat ham qilmagan edik. Toki Sarifga yetganimizda Oisha hayz koʻrdi. Rasululloh ﷺ uning huzuriga kirdilar, u esa yigʻlab turardi. U zot: «Senga nima boʻldi, nega yigʻlayapsan?» dedilar. U: «Ey Allohning Rasuli, menga (hayz) yetdi», dedi. U zot: «Sen ham Odam qizlaridansan, ularga yetgan narsa senga ham yetadi», dedilar. (Jobir) aytdi: Biz Kaʼbaga zulhijjadan toʻrt kun yoki kecha oʻtganda keldik. Baytni va Safo bilan Marva orasini tavof qildik. Soʻng Rasululloh ﷺ bizni buyurdilar, biz esa toʻliq ihromdan chiqdik. (Jobir) aytdi: Biz oʻzaro gaplashib: «Biz hojilar boʻlib chiqqan, hajdan boshqasini iroda ham, niyat ham qilmagan edik. Endi biz bilan Arafot orasida toʻrt kun yoki kechadan boshqa (muddat) qolmaganda, Arafotga ayollar (sababli) maniy tomib turgan holda chiqamizmi?» dedik. (Jobir) aytdi: Bu (gap) Rasululloh ﷺ ga yetdi. Shunda u zot xutbaga turib: «Ogoh boʻlinglar, albatta umra hajga kirdi. Agar men ishimning oldini keyinidan bilganimda, hadiyni haydab kelmasdim; hadiy boʻlmaganida, ihromdan chiqqan boʻlardim. Bas, kimning oldida hadiy boʻlmasa, ihromdan chiqsin», dedilar. Shunda Suroqa ibn Molik ibn Juʼshum turib: «Ey Allohning Rasuli, bizga xuddi bugun tugʻilgandek boʻlgan qavmning xabarini bering: bu shu yilimizgami yoki»Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан ҳожилар бўлиб чиқдик, ҳаждан бошқасини ирода ҳам, ният ҳам қилмаган эдик. Токи Сарифга етганимизда Оиша ҳайз кўрди. Расулуллоҳ ﷺ унинг ҳузурига кирдилар, у эса йиғлаб турарди. У зот: «Сенга нима бўлди, нега йиғлаяпсан?» дедилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, менга (ҳайз) етди», деди. У зот: «Сен ҳам Одам қизларидансан, уларга етган нарса сенга ҳам етади», дедилар. (Жобир) айтди: Биз Каъбага зулҳижжадан тўрт кун ёки кеча ўтганда келдик. Байтни ва Сафо билан Марва орасини тавоф қилдик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ бизни буюрдилар, биз эса тўлиқ иҳромдан чиқдик. (Жобир) айтди: Биз ўзаро гаплашиб: «Биз ҳожилар бўлиб чиққан, ҳаждан бошқасини ирода ҳам, ният ҳам қилмаган эдик. Энди биз билан Арафот орасида тўрт кун ёки кечадан бошқа (муддат) қолмаганда, Арафотга аёллар (сабабли) маний томиб турган ҳолда чиқамизми?» дедик. (Жобир) айтди: Бу (гап) Расулуллоҳ ﷺ га етди. Шунда у зот хутбага туриб: «Огоҳ бўлинглар, албатта умра ҳажга кирди. Агар мен ишимнинг олдини кейинидан билганимда, ҳадийни ҳайдаб келмасдим; ҳадий бўлмаганида, иҳромдан чиққан бўлардим. Бас, кимнинг олдида ҳадий бўлмаса, иҳромдан чиқсин», дедилар. Шунда Суроқа ибн Молик ибн Жуъшум туриб: «Эй Аллоҳнинг Расули, бизга худди бугун туғилгандек бўлган қавмнинг хабарини беринг: бу шу йилимизгами ёки»