حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عُمَرَ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِعُسْفَانَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْعُمْرَةَ قَدْ دَخَلَتْ فِي الْحَجِّ فَقَالَ لَهُ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ أَوْ مَالِكُ بْنُ سُرَاقَةَ شَكَّ عَبْدُ الْعَزِيزِ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنَا تَعْلِيمَ قَوْمٍ كَأَنَّمَا وُلِدُوا الْيَوْمَ عُمْرَتُنَا هَذِهِ لِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ قَالَ لَا بَلْ لِلْأَبَدِ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ طُفْنَا بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ أَمَرَنَا بِمُتْعَةِ النِّسَاءِ فَرَجَعْنَا إِلَيْهِ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُنَّ قَدْ أَبَيْنَ إِلَّا إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى قَالَ فَافْعَلُوا قَالَ فَخَرَجْتُ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي عَلَيَّ بُرْدٌ وَعَلَيْهِ بُرْدٌ فَدَخَلْنَا عَلَى امْرَأَةٍ فَعَرَضْنَا عَلَيْهَا أَنْفُسَنَا فَجَعَلَتْ تَنْظُرُ إِلَى بُرْدِ صَاحِبِي فَتَرَاهُ أَجْوَدَ مِنْ بُرْدِي وَتَنْظُرُ إِلَيَّ فَتَرَانِي أَشَبَّ مِنْهُ فَقَالَتْ بُرْدٌ مَكَانَ بُرْدٍ وَاخْتَارَتْنِي فَتَزَوَّجْتُهَا عَشْرًا بِبُرْدِي فَبِتُّ مَعَهَا تِلْكَ اللَّيْلَةَ فَلَمَّا أَصْبَحْتُ غَدَوْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَخْطُبُ يَقُولُ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ تَزَوَّجَ امْرَأَةً إِلَى أَجَلٍ فَلْيُعْطِهَا مَا سَمَّى لَهَا وَلَا يَسْتَرْجِعْ مِمَّا أَعْطَاهَا شَيْئًا وَلْيُفَارِقْهَا فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى
Sabra aytdi: Vidolashuv hajjida Rasululloh ﷺ bilan Madinadan chiqdik. Usfonga yetganimizda Rasululloh ﷺ: «Albatta, umra hajning ichiga kirdi», dedilar. Shunda Suroqa ibn Molik — yoki Molik ibn Suroqa, Abdulaziz shubha qildi — u zotga: «Ey Allohning Rasuli, bizga xuddi bugun tugʻilgan qavmga oʻrgatgandek oʻrgating: bu umramiz shu yilimiz uchunmi yoki abadiymi?» dedi. U zot: «Yoʻq, balki abadiydir», dedilar. Makkaga kelganimizda Baytni tavof qildik va Safo bilan Marva orasida yurdik. Soʻng u zot bizni ayollar bilan mutʼa qilishga buyurdilar. Biz u zotning huzurlariga qaytib: «Ey Allohning Rasuli, ular belgilangan muddatdan boshqasiga koʻnmayaptilar», dedik. U zot: «Bas, shunday qilinglar», dedilar. Men bir sherigim bilan chiqdim; mening ustimda bir chopon, uning ustida ham bir chopon bor edi. Bir ayolning oldiga kirdik va oʻzimizni unga taklif qildik. U sherigimning choponiga qarab, uni mening choponimdan yaxshiroq koʻrardi, menga qarab esa meni undan yoshroq koʻrardi. Soʻng u: «Chopon oʻrniga chopon», dedi va meni tanladi. Shunday qilib, men choponim evaziga uni oʻn kunga nikohladim va oʻsha kechani u bilan tunadim. Tong otganda masjidga bordim va Rasululloh ﷺning minbar ustida xutba qilib turib: «Sizlardan kim bir ayolni muddatga nikohlagan boʻlsa, unga aytgan narsasini bersin, unga bergan narsasidan hech nimani qaytarib olmasin va undan ajralsin; chunki Alloh taolo», deyayotganlarini eshitdim.Сабра айтди: Видолашув ҳажжида Расулуллоҳ ﷺ билан Мадинадан чиқдик. Усфонга етганимизда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, умра ҳажнинг ичига кирди», дедилар. Шунда Суроқа ибн Молик — ёки Молик ибн Суроқа, Абдулазиз шубҳа қилди — у зотга: «Эй Аллоҳнинг Расули, бизга худди бугун туғилган қавмга ўргатгандек ўргатинг: бу умрамиз шу йилимиз учунми ёки абадийми?» деди. У зот: «Йўқ, балки абадийдир», дедилар. Маккага келганимизда Байтни тавоф қилдик ва Сафо билан Марва орасида юрдик. Сўнг у зот бизни аёллар билан мутъа қилишга буюрдилар. Биз у зотнинг ҳузурларига қайтиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, улар белгиланган муддатдан бошқасига кўнмаяптилар», дедик. У зот: «Бас, шундай қилинглар», дедилар. Мен бир шеригим билан чиқдим; менинг устимда бир чопон, унинг устида ҳам бир чопон бор эди. Бир аёлнинг олдига кирдик ва ўзимизни унга таклиф қилдик. У шеригимнинг чопонига қараб, уни менинг чопонимдан яхшироқ кўрарди, менга қараб эса мени ундан ёшроқ кўрарди. Сўнг у: «Чопон ўрнига чопон», деди ва мени танлади. Шундай қилиб, мен чопоним эвазига уни ўн кунга никоҳладим ва ўша кечани у билан тунадим. Тонг отганда масжидга бордим ва Расулуллоҳ ﷺнинг минбар устида хутба қилиб туриб: «Сизлардан ким бир аёлни муддатга никоҳлаган бўлса, унга айтган нарсасини берсин, унга берган нарсасидан ҳеч нимани қайтариб олмасин ва ундан ажралсин; чунки Аллоҳ таоло», деяётганларини эшитдим.