حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ رَبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ مُتْعَةِ النِّسَاءِ يَوْمَ الْفَتْحِ

Sabra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ fath kuni ayollar bilan mutʼa qilishdan qaytardilar.Сабра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ фатҳ куни аёллар билан мутъа қилишдан қайтардилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ تَذَاكَرْنَا عِنْدَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْمُتْعَةَ مُتْعَةَ النِّسَاءِ فَقَالَ رَبِيعُ بْنُ سَبْرَةَ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ يَنْهَى عَنْ نِكَاحِ الْمُتْعَةِ

Zuhriy aytdi: Umar ibn Abdulaziz huzurida mutʼa — ayollar mutʼasi haqida muzokara qildik. Shunda Robiʼ ibn Sabra: Otamning: «Men Rasululloh ﷺning vidolashuv hajjida mutʼa nikohidan qaytarayotganlarini eshitdim», deyotganini eshitdim, dedi.Зуҳрий айтди: Умар ибн Абдулазиз ҳузурида мутъа — аёллар мутъаси ҳақида музокара қилдик. Шунда Робиъ ибн Сабра: Отамнинг: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг видолашув ҳажжида мутъа никоҳидан қайтараётганларини эшитдим», деётганини эшитдим, деди.

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ الْجُهَنِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا بَلَغَ الْغُلَامُ سَبْعَ سِنِينَ أُمِرَ بِالصَّلَاةِ فَإِذَا بَلَغَ عَشْرًا ضُرِبَ عَلَيْهَا

Sabra ibn Maʼbad al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bola yetti yoshga yetganda namozga buyuriladi, oʻn yoshga yetganda esa uning uchun uriladi», dedilar.Сабра ибн Маъбад ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бола етти ёшга етганда намозга буюрилади, ўн ёшга етганда эса унинг учун урилади», дедилар.

حَدَّثَنَا زَيْدٌ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلْيَسْتَتِرْ لِصَلَاتِهِ وَلَوْ بِسَهْمٍ

Sabra ibn Maʼbad al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namoz oʻqisa, hatto bir oʻq bilan boʻlsa ham, namoziga toʻsiq qilsin», dedilar.Сабра ибн Маъбад ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намоз ўқиса, ҳатто бир ўқ билан бўлса ҳам, намозига тўсиқ қилсин», дедилар.

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ الْجُهَنِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يُصَلَّى فِي أَعْطَانِ الْإِبِلِ وَرَخَّصَ أَنْ يُصَلَّى فِي مُرَاحِ الْغَنَمِ

Sabra ibn Maʼbad al-Juhaniy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ tuya qoʻralarida namoz oʻqishdan qaytardilar va qoʻy qoʻtonlarida namoz oʻqishga ruxsat berdilar.Сабра ибн Маъбад ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ туя қўраларида намоз ўқишдан қайтардилар ва қўй қўтонларида намоз ўқишга рухсат бердилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُتْرَةُ الرَّجُلِ فِي الصَّلَاةِ السَّهْمُ وَإِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلْيَسْتَتِرْ بِسَهْمٍ

Sabra ibn Maʼbad al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishining namozdagi toʻsigʻi — oʻqdir. Biringiz namoz oʻqisa, oʻq bilan toʻsiq qilsin», dedilar.Сабра ибн Маъбад ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кишининг намоздаги тўсиғи — ўқдир. Бирингиз намоз ўқиса, ўқ билан тўсиқ қилсин», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّهُ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نُصَلِّيَ فِي أَعْطَانِ الْإِبِلِ وَرَخَّصَ أَنْ نُصَلِّيَ فِي مُرَاحِ الْغَنَمِ وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمُتْعَةِ

Sabra ibn Maʼbad al-Juhaniy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizni tuya qoʻralarida namoz oʻqishimizdan qaytardilar va qoʻy qoʻtonlarida namoz oʻqishimizga ruxsat berdilar. Yana Rasululloh ﷺ mutʼadan qaytardilar.Сабра ибн Маъбад ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизни туя қўраларида намоз ўқишимиздан қайтардилар ва қўй қўтонларида намоз ўқишимизга рухсат бердилар. Яна Расулуллоҳ ﷺ мутъадан қайтардилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَرَّمَ مُتْعَةَ النِّسَاءِ

Sabra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ ayollar mutʼasini harom qildilar.Сабра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ аёллар мутъасини ҳаром қилдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عُمَرَ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِعُسْفَانَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الْعُمْرَةَ قَدْ دَخَلَتْ فِي الْحَجِّ فَقَالَ لَهُ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكٍ أَوْ مَالِكُ بْنُ سُرَاقَةَ شَكَّ عَبْدُ الْعَزِيزِ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنَا تَعْلِيمَ قَوْمٍ كَأَنَّمَا وُلِدُوا الْيَوْمَ عُمْرَتُنَا هَذِهِ لِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِلْأَبَدِ قَالَ لَا بَلْ لِلْأَبَدِ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ طُفْنَا بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ أَمَرَنَا بِمُتْعَةِ النِّسَاءِ فَرَجَعْنَا إِلَيْهِ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُنَّ قَدْ أَبَيْنَ إِلَّا إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى قَالَ فَافْعَلُوا قَالَ فَخَرَجْتُ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي عَلَيَّ بُرْدٌ وَعَلَيْهِ بُرْدٌ فَدَخَلْنَا عَلَى امْرَأَةٍ فَعَرَضْنَا عَلَيْهَا أَنْفُسَنَا فَجَعَلَتْ تَنْظُرُ إِلَى بُرْدِ صَاحِبِي فَتَرَاهُ أَجْوَدَ مِنْ بُرْدِي وَتَنْظُرُ إِلَيَّ فَتَرَانِي أَشَبَّ مِنْهُ فَقَالَتْ بُرْدٌ مَكَانَ بُرْدٍ وَاخْتَارَتْنِي فَتَزَوَّجْتُهَا عَشْرًا بِبُرْدِي فَبِتُّ مَعَهَا تِلْكَ اللَّيْلَةَ فَلَمَّا أَصْبَحْتُ غَدَوْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَخْطُبُ يَقُولُ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ تَزَوَّجَ امْرَأَةً إِلَى أَجَلٍ فَلْيُعْطِهَا مَا سَمَّى لَهَا وَلَا يَسْتَرْجِعْ مِمَّا أَعْطَاهَا شَيْئًا وَلْيُفَارِقْهَا فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى

Sabra aytdi: Vidolashuv hajjida Rasululloh ﷺ bilan Madinadan chiqdik. Usfonga yetganimizda Rasululloh ﷺ: «Albatta, umra hajning ichiga kirdi», dedilar. Shunda Suroqa ibn Molik — yoki Molik ibn Suroqa, Abdulaziz shubha qildi — u zotga: «Ey Allohning Rasuli, bizga xuddi bugun tugʻilgan qavmga oʻrgatgandek oʻrgating: bu umramiz shu yilimiz uchunmi yoki abadiymi?» dedi. U zot: «Yoʻq, balki abadiydir», dedilar. Makkaga kelganimizda Baytni tavof qildik va Safo bilan Marva orasida yurdik. Soʻng u zot bizni ayollar bilan mutʼa qilishga buyurdilar. Biz u zotning huzurlariga qaytib: «Ey Allohning Rasuli, ular belgilangan muddatdan boshqasiga koʻnmayaptilar», dedik. U zot: «Bas, shunday qilinglar», dedilar. Men bir sherigim bilan chiqdim; mening ustimda bir chopon, uning ustida ham bir chopon bor edi. Bir ayolning oldiga kirdik va oʻzimizni unga taklif qildik. U sherigimning choponiga qarab, uni mening choponimdan yaxshiroq koʻrardi, menga qarab esa meni undan yoshroq koʻrardi. Soʻng u: «Chopon oʻrniga chopon», dedi va meni tanladi. Shunday qilib, men choponim evaziga uni oʻn kunga nikohladim va oʻsha kechani u bilan tunadim. Tong otganda masjidga bordim va Rasululloh ﷺning minbar ustida xutba qilib turib: «Sizlardan kim bir ayolni muddatga nikohlagan boʻlsa, unga aytgan narsasini bersin, unga bergan narsasidan hech nimani qaytarib olmasin va undan ajralsin; chunki Alloh taolo», deyayotganlarini eshitdim.Сабра айтди: Видолашув ҳажжида Расулуллоҳ ﷺ билан Мадинадан чиқдик. Усфонга етганимизда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, умра ҳажнинг ичига кирди», дедилар. Шунда Суроқа ибн Молик — ёки Молик ибн Суроқа, Абдулазиз шубҳа қилди — у зотга: «Эй Аллоҳнинг Расули, бизга худди бугун туғилган қавмга ўргатгандек ўргатинг: бу умрамиз шу йилимиз учунми ёки абадийми?» деди. У зот: «Йўқ, балки абадийдир», дедилар. Маккага келганимизда Байтни тавоф қилдик ва Сафо билан Марва орасида юрдик. Сўнг у зот бизни аёллар билан мутъа қилишга буюрдилар. Биз у зотнинг ҳузурларига қайтиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, улар белгиланган муддатдан бошқасига кўнмаяптилар», дедик. У зот: «Бас, шундай қилинглар», дедилар. Мен бир шеригим билан чиқдим; менинг устимда бир чопон, унинг устида ҳам бир чопон бор эди. Бир аёлнинг олдига кирдик ва ўзимизни унга таклиф қилдик. У шеригимнинг чопонига қараб, уни менинг чопонимдан яхшироқ кўрарди, менга қараб эса мени ундан ёшроқ кўрарди. Сўнг у: «Чопон ўрнига чопон», деди ва мени танлади. Шундай қилиб, мен чопоним эвазига уни ўн кунга никоҳладим ва ўша кечани у билан тунадим. Тонг отганда масжидга бордим ва Расулуллоҳ ﷺнинг минбар устида хутба қилиб туриб: «Сизлардан ким бир аёлни муддатга никоҳлаган бўлса, унга айтган нарсасини берсин, унга берган нарсасидан ҳеч нимани қайтариб олмасин ва ундан ажралсин; чунки Аллоҳ таоло», деяётганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ غَزِيَّةَ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سَبْرَةَ الْجُهَنِيُّ عَنْ أَبِيهِ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَأَقَمْنَا خَمْسَ عَشْرَةَ مِنْ بَيْنِ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ قَالَ قَالَ فَأَذِنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمُتْعَةِ قَالَ وَخَرَجْتُ أَنَا وَابْنُ عَمٍّ لِي فِي أَسْفَلِ مَكَّةَ أَوْ قَالَ فِي أَعْلَى مَكَّةَ فَلَقِينَا فَتَاةً مِنْ بَنِي عَامِرِ بْنِ صَعْصَعَةَ كَأَنَّهَا الْبَكْرَةُ الْعَنَطْنَطَةُ قَالَ وَأَنَا قَرِيبٌ مِنْ الدَّمَامَةِ وَعَلَيَّ بُرْدٌ جَدِيدٌ غَضٌّ وَعَلَى ابْنِ عَمِّي بُرْدٌ خَلَقٌ قَالَ فَقُلْنَا لَهَا هَلْ لَكِ أَنْ يَسْتَمْتِعَ مِنْكِ أَحَدُنَا قَالَتْ وَهَلْ يَصْلُحُ ذَلِكَ قَالَ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ فَجَعَلَتْ تَنْظُرُ إِلَى ابْنِ عَمِّي فَقُلْتُ لَهَا إِنَّ بُرْدِي هَذَا جَدِيدٌ غَضٌّ وَبُرْدَ ابْنِ عَمِّي هَذَا خَلَقٌ مَحٌّ قَالَتْ بُرْدُ ابْنِ عَمِّكَ هَذَا لَا بَأْسَ بِهِ قَالَ فَاسْتَمْتَعَ مِنْهَا فَلَمْ نَخْرُجْ مِنْ مَكَّةَ حَتَّى حَرَّمَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Sabra aytdi: Fath kuni Rasululloh ﷺ bilan chiqdik va oʻn besh kecha-kunduz turdik. Soʻng Rasululloh ﷺ mutʼaga izn berdilar. Men va amakivachcham Makkaning pastiga — yoki: Makkaning yuqorisiga, dedi — chiqdik va Bani Omir ibn Saʼsaʼadan boʻlgan bir qizga yoʻliqdik; u xuddi uzun boʻyli yosh tuyaday edi. Men esa xunuklikka yaqin edim; ustimda yangi, tap-taza chopon bor edi, amakivachchamning ustida esa eski chopon bor edi. Biz unga: «Birimiz sendan mutʼa qilishiga rozimisan?» dedik. U: «Bu joizmi?» dedi. Biz: «Ha», dedik. U amakivachchamga qaray boshladi. Men unga: «Mening bu choponim yangi, tap-taza, amakivachchamning bu choponi esa eski, titilgan», dedim. U: «Amakivachchangning bu choponi ham yomon emas», dedi. Shunday qilib, u undan mutʼa qildi. Biz Makkadan chiqmasimizdanoq Rasululloh ﷺ uni harom qildilar.Сабра айтди: Фатҳ куни Расулуллоҳ ﷺ билан чиқдик ва ўн беш кеча-кундуз турдик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ мутъага изн бердилар. Мен ва амакиваччам Макканинг пастига — ёки: Макканинг юқорисига, деди — чиқдик ва Бани Омир ибн Саъсаъадан бўлган бир қизга йўлиқдик; у худди узун бўйли ёш туядай эди. Мен эса хунукликка яқин эдим; устимда янги, тап-таза чопон бор эди, амакиваччамнинг устида эса эски чопон бор эди. Биз унга: «Биримиз сендан мутъа қилишига розимисан?» дедик. У: «Бу жоизми?» деди. Биз: «Ҳа», дедик. У амакиваччамга қарай бошлади. Мен унга: «Менинг бу чопоним янги, тап-таза, амакиваччамнинг бу чопони эса эски, титилган», дедим. У: «Амакиваччангнинг бу чопони ҳам ёмон эмас», деди. Шундай қилиб, у ундан мутъа қилди. Биз Маккадан чиқмасимизданоқ Расулуллоҳ ﷺ уни ҳаром қилдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ رَبِّهِ بْنَ سَعِيدٍ يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ يُقَالُ لَهُ السَّبْرِيُّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ أَمَرَهُمْ بِالْمُتْعَةِ قَالَ فَخَطَبْتُ أَنَا وَرَجُلٌ امْرَأَةً قَالَ فَلَقِيتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدَ ثَلَاثٍ فَإِذَا هُوَ يُحَرِّمُهَا أَشَدَّ التَّحْرِيمِ وَيَقُولُ فِيهَا أَشَدَّ الْقَوْلِ وَيَنْهَى عَنْهَا أَشَدَّ النَّهْيِ

Robiʼ ibn Sabra otasidan — unga Sabriy deyilardi — Nabiy ﷺdan rivoyat qiladiki, u zot ularni mutʼaga buyurdilar. U aytdi: Men va bir kishi bir ayolga sovchi boʻldik. Soʻng uch kundan keyin Nabiy ﷺga yoʻliqdim, u zot uni eng qattiq tarzda harom qilar, u haqda eng qattiq soʻzni aytar va undan eng qattiq qaytarar edilar.Робиъ ибн Сабра отасидан — унга Сабрий дейиларди — Набий ﷺдан ривоят қиладики, у зот уларни мутъага буюрдилар. У айтди: Мен ва бир киши бир аёлга совчи бўлдик. Сўнг уч кундан кейин Набий ﷺга йўлиқдим, у зот уни энг қаттиқ тарзда ҳаром қилар, у ҳақда энг қаттиқ сўзни айтар ва ундан энг қаттиқ қайтарар эдилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى أَنْ يُصَلَّى فِي أَعْطَانِ الْإِبِلِ وَرَخَّصَ أَنْ يُصَلَّى فِي مُرَاحِ الْغَنَمِ

Sabra ibn Maʼbad al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ tuya qoʻralarida namoz oʻqishdan qaytardilar va qoʻy qoʻtonlarida namoz oʻqishga ruxsat berdilar.Сабра ибн Маъбад ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ туя қўраларида намоз ўқишдан қайтардилар ва қўй қўтонларида намоз ўқишга рухсат бердилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا لَيْثٌ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي الرَّبِيعُ بْنُ سَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ سَبْرَةَ الْجُهَنِيِّ أَنَّهُ قَالَأَذِنَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمُتْعَةِ قَالَ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَرَجُلٌ هُوَ أَكْبَرُ مِنِّي سِنًّا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَقِينَا فَتَاةً مِنْ بَنِي عَامِرٍ كَأَنَّهَا بَكْرَةٌ عَيْطَاءُ فَعَرَضْنَا عَلَيْهَا أَنْفُسَنَا فَقَالَتْ مَا تَبْذُلَانِ قَالَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنَّا رِدَائِي قَالَ وَكَانَ رِدَاءُ صَاحِبِي أَجْوَدَ مِنْ رِدَائِي وَكُنْتُ أَشَبَّ مِنْهُ قَالَتْ فَجَعَلَتْ تَنْظُرُ إِلَى رِدَاءِ صَاحِبِي ثُمَّ قَالَتْ أَنْتَ وَرِدَاؤُكَ تَكْفِينِي قَالَ فَأَقَمْتُ مَعَهَا ثَلَاثًا قَالَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ مِنْ النِّسَاءِ الَّتِي تَمَتَّعَ بِهِنَّ شَيْءٌ فَلْيُخَلِّ سَبِيلَهَا قَالَ فَفَارَقْتُهَا

Sabra al-Juhaniy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bizga mutʼaga izn berdilar. Men Nabiy ﷺning sahobalaridan mendan yoshi kattaroq bir kishi bilan yoʻlga chiqdim. Bani Omirdan boʻlgan, boʻyni uzun yosh tuyaday bir qizga duch keldik va oʻzimizni unga taklif qildik. U: «Nima berasizlar?» dedi. Har birimiz: «Ridomni», dedik. Sherigimning ridosi menikidan yaxshiroq, men esa undan yoshroq edim. U sherigimning ridosiga qaray boshladi, soʻng: «Sen va ridong menga kifoya», dedi. Men uning huzurida uch (kun) turdim. Soʻngra Rasululloh ﷺ: «Kimning huzurida mutʼa qilgan ayollaridan biror narsa boʻlsa, uni qoʻyib yuborsin», dedilar. Shunda men undan ajraldim.Сабра ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бизга мутъага изн бердилар. Мен Набий ﷺнинг саҳобаларидан мендан ёши каттароқ бир киши билан йўлга чиқдим. Бани Омирдан бўлган, бўйни узун ёш туядай бир қизга дуч келдик ва ўзимизни унга таклиф қилдик. У: «Нима берасизлар?» деди. Ҳар биримиз: «Ридомни», дедик. Шеригимнинг ридоси меникидан яхшироқ, мен эса ундан ёшроқ эдим. У шеригимнинг ридосига қарай бошлади, сўнг: «Сен ва ридонг менга кифоя», деди. Мен унинг ҳузурида уч (кун) турдим. Сўнгра Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг ҳузурида мутъа қилган аёлларидан бирор нарса бўлса, уни қўйиб юборсин», дедилар. Шунда мен ундан ажралдим.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ سَبْرَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ نِكَاحِ الْمُتْعَةِ

Sabra ibn Maʼbad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ mutʼa nikohidan qaytardilar.Сабра ибн Маъбад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мутъа никоҳидан қайтардилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ قَالَ أَخْبَرَنِي الرَّبِيعُ بْنُ سَبْرَةَ الْجُهَنِيُّ عَنْ أَبِيهِ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا قَضَيْنَا عُمْرَتَنَا قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَمْتِعُوا مِنْ هَذِهِ النِّسَاءِ قَالَ وَالِاسْتِمْتَاعُ عِنْدَنَا يَوْمُ التَّزْوِيجِ قَالَ فَعَرَضْنَا ذَلِكَ عَلَى النِّسَاءِ فَأَبَيْنَ إِلَّا أَنْ يُضْرَبَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُنَّ أَجَلًا قَالَ فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ افْعَلُوا فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَابْنُ عَمٍّ لِي وَمَعَهُ بُرْدَةٌ وَمَعِي بُرْدَةٌ وَبُرْدَتُهُ أَجْوَدُ مِنْ بُرْدَتِي وَأَنَا أَشَبُّ مِنْهُ فَأَتَيْنَا امْرَأَةً فَعَرَضْنَا ذَلِكَ عَلَيْهَا فَأَعْجَبَهَا شَبَابِي وَأَعْجَبَهَا بُرْدُ ابْنِ عَمِّي فَقَالَتْ بُرْدٌ كَبُرْدٍ قَالَ فَتَزَوَّجْتُهَا فَكَانَ الْأَجَلُ بَيْنِي وَبَيْنَهَا عَشْرًا قَالَ فَبِتُّ عِنْدَهَا تِلْكَ اللَّيْلَةَ ثُمَّ أَصْبَحْتُ غَادِيًا إِلَى الْمَسْجِدِ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ الْبَابِ وَالْحَجَرِ يَخْطُبُ النَّاسَ يَقُولُ أَلَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ كُنْتُ أَذِنْتُ لَكُمْ فِي الِاسْتِمْتَاعِ مِنْ هَذِهِ النِّسَاءِ أَلَا وَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَدْ حَرَّمَ ذَلِكَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَمَنْ كَانَ عِنْدَهُ مِنْهُنَّ شَيْءٌ فَلْيُخَلِّ سَبِيلَهَا وَلَا تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا

Sabra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ bilan birga chiqdik. Umramizni ado etganimizda Rasululloh ﷺ bizga: «Bu ayollardan mutʼa qilinglar», dedilar. Bizning nazdimizda istimtoʼ nikoh kuni (degani) edi. Biz buni ayollarga taklif qildik, ular biz bilan ular oʻrtasida muddat belgilanishidan boshqasiga koʻnmadilar. Buni Nabiy ﷺga aytdik, u zot: «Shunday qilinglar», dedilar. Men amakivachcham bilan yoʻlga chiqdim; uning bir burdasi bor edi, mening ham bir burdam bor edi. Uning burdasi menikidan yaxshiroq, men esa undan yoshroq edim. Bir ayolning oldiga keldik va buni unga taklif qildik. Unga mening yoshligim yoqdi, amakivachchamning burdasi ham yoqdi. U: «Burda burdaga oʻxshaydi», dedi. Men unga uylandim, men bilan uning orasidagi muddat oʻn (kun) boʻldi. Oʻsha kechani uning huzurida oʻtkazdim, soʻng ertalab masjidga yoʻl oldim. Qarasam, Rasululloh ﷺ eshik bilan Hajar orasida odamlarga xutba qilib turibdilar. U zot shunday der edilar: «Ogoh boʻlinglar, ey odamlar! Men sizlarga bu ayollardan mutʼa qilishga izn bergan edim. Ogoh boʻlinglarki, Alloh tabaraka va taolo buni qiyomat kunigacha harom qildi. Kimning huzurida ulardan biror (ayol) boʻlsa, uni qoʻyib yuborsin va ularga bergan narsangizdan hech nimani qaytarib olmanglar».Сабра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ билан бирга чиқдик. Умрамизни адо этганимизда Расулуллоҳ ﷺ бизга: «Бу аёллардан мутъа қилинглар», дедилар. Бизнинг наздимизда истимтў никоҳ куни (дегани) эди. Биз буни аёлларга таклиф қилдик, улар биз билан улар ўртасида муддат белгиланишидан бошқасига кўнмадилар. Буни Набий ﷺга айтдик, у зот: «Шундай қилинглар», дедилар. Мен амакиваччам билан йўлга чиқдим; унинг бир бурдаси бор эди, менинг ҳам бир бурдам бор эди. Унинг бурдаси меникидан яхшироқ, мен эса ундан ёшроқ эдим. Бир аёлнинг олдига келдик ва буни унга таклиф қилдик. Унга менинг ёшлигим ёқди, амакиваччамнинг бурдаси ҳам ёқди. У: «Бурда бурдага ўхшайди», деди. Мен унга уйландим, мен билан унинг орасидаги муддат ўн (кун) бўлди. Ўша кечани унинг ҳузурида ўтказдим, сўнг эрталаб масжидга йўл олдим. Қарасам, Расулуллоҳ ﷺ эшик билан Ҳажар орасида одамларга хутба қилиб турибдилар. У зот шундай дер эдилар: «Огоҳ бўлинглар, эй одамлар! Мен сизларга бу аёллардан мутъа қилишга изн берган эдим. Огоҳ бўлингларки, Аллоҳ табарака ва таоло буни қиёмат кунигача ҳаром қилди. Кимнинг ҳузурида улардан бирор (аёл) бўлса, уни қўйиб юборсин ва уларга берган нарсангиздан ҳеч нимани қайтариб олманглар».