حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ سَيْفٍ عَنْ غُضَيْفِ بْنِ الْحَارِثِ أَوْ الْحَارِثِ بْنِ غُضَيْفٍِ قَالَمَا نَسِيتُ مِنْ الْأَشْيَاءِ مَا نَسِيتُ أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاضِعًا يَمِينَهُ عَلَى شِمَالِهِ فِي الصَّلَاةِ

Gʻuzayf ibn al-Horis — yoki al-Horis ibn Gʻuzayf — aytdi: Narsalardan nimani unutgan boʻlsam ham, Rasululloh ﷺni namozda oʻng qoʻllarini chap qoʻllari ustiga qoʻygan holda koʻrganimni unutmadim.Ғузайф ибн ал-Ҳорис — ёки ал-Ҳорис ибн Ғузайф — айтди: Нарсалардан нимани унутган бўлсам ҳам, Расулуллоҳ ﷺни намозда ўнг қўлларини чап қўллари устига қўйган ҳолда кўрганимни унутмадим.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ عَنْ يُونُسَ بْنِ سَيْفٍ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ غُضَيْفٍ أَوْ غُضَيْفِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَمَا نَسِيتُ مِنْ الْأَشْيَاءِ لَمْ أَنْسَ أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاضِعًا يَمِينَهُ عَلَى شِمَالِهِ فِي الصَّلَاةِ

Al-Horis ibn Gʻuzayf — yoki Gʻuzayf ibn al-Horis — aytdi: Narsalardan nimani unutgan boʻlsam ham, Rasululloh ﷺni namozda oʻng qoʻllarini chap qoʻllari ustiga qoʻygan holda koʻrganimni unutmadim.Ал-Ҳорис ибн Ғузайф — ёки Ғузайф ибн ал-Ҳорис — айтди: Нарсалардан нимани унутган бўлсам ҳам, Расулуллоҳ ﷺни намозда ўнг қўлларини чап қўллари устига қўйган ҳолда кўрганимни унутмадим.

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ حَدَّثَنِي الْمَشْيَخَةُأَنَّهُمْ حَضَرُوا غُضَيْفَ بْنَ الْحَارِثِ الثُّمَالِيَّ حِينَ اشْتَدَّ سَوْقُهُ فَقَالَ هَلْ مِنْكُمْ أَحَدٌ يَقْرَأُ يس قَالَ فَقَرَأَهَا صَالِحُ بْنُ شُرَيْحٍ السَّكُونِيُّ فَلَمَّا بَلَغَ أَرْبَعِينَ مِنْهَا قُبِضَ قَالَ فَكَانَ الْمَشْيَخَةُ يَقُولُونَ إِذَا قُرِئَتْ عِنْدَ الْمَيِّتِ خُفِّفَ عَنْهُ بِهَاقَالَ صَفْوَانُ وَقَرَأَهَا عِيسَى بْنُ الْمُعْتَمِرِ عِنْدَ ابْنِ مَعْبَدٍ

Ahmad aytdi: Abul-Mugʻiyra bizga soʻzlab berdi, Safvon bizga soʻzlab berdi: Menga mashoyixlar soʻzlab berdilarki, ular Gʻuzayf ibn al-Horis as-Sumoliyning huzurida — uning jon berish holati ogʻirlashgan paytda — hozir boʻlishgan. U: «Sizlarning oranglarda Yosinni oʻqiydigan biror kishi bormi?» dedi. Shunda Solih ibn Shurayh as-Sakuniy uni oʻqidi; undan qirq (oyat)ga yetganda, (Gʻuzayfning) joni uzildi. Mashoyixlar: «U mayyitning (jon berayotgan kishining) oldida oʻqilsa, shu sababli unga yengillik beriladi», der edilar. (Safvon aytdi:) Uni Iso ibn al-Muʼtamir ham Ibn Maʼbadning huzurida oʻqigan.Аҳмад айтди: Абул-Муғийра бизга сўзлаб берди, Сафвон бизга сўзлаб берди: Менга машойихлар сўзлаб бердиларки, улар Ғузайф ибн ал-Ҳорис ас-Сумолийнинг ҳузурида — унинг жон бериш ҳолати оғирлашган пайтда — ҳозир бўлишган. У: «Сизларнинг орангларда Ёсинни ўқийдиган бирор киши борми?» деди. Шунда Солиҳ ибн Шурайҳ ас-Сакуний уни ўқиди; ундан қирқ (оят)га етганда, (Ғузайфнинг) жони узилди. Машойихлар: «У маййитнинг (жон бераётган кишининг) олдида ўқилса, шу сабабли унга енгиллик берилади», дер эдилар. (Сафвон айтди:) Уни Исо ибн ал-Муътамир ҳам Ибн Маъбаднинг ҳузурида ўқиган.

حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ حَبِيبِ بْنِ عُبَيْدٍ الرَّحَبِيِّ عَنْ غُضَيْفِ بْنِ الْحَارِثِ الثُّمَالِيِّ قَالَبَعَثَ إِلَيَّ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَرْوَانَ فَقَالَ يَا أَبَا أَسْمَاءَ إِنَّا قَدْ أَجْمَعْنَا النَّاسَ عَلَى أَمْرَيْنِ قَالَ وَمَا هُمَا قَالَ رَفْعُ الْأَيْدِي عَلَى الْمَنَابِرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَالْقَصَصُ بَعْدَ الصُّبْحِ وَالْعَصْرِ فَقَالَ أَمَا إِنَّهُمَا أَمْثَلُ بِدْعَتِكُمْ عِنْدِي وَلَسْتُ مُجِيبَكَ إِلَى شَيْءٍ مِنْهُمَا قَالَ لِمَ قَالَ لِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا أَحْدَثَ قَوْمٌ بِدْعَةً إِلَّا رُفِعَ مِثْلُهَا مِنْ السُّنَّةِ فَتَمَسُّكٌ بِسُنَّةٍ خَيْرٌ مِنْ إِحْدَاثِ بِدْعَةٍ

Gʻuzayf ibn al-Horis as-Sumoliy (roziyallohu anhu) aytadi: Abdulmalik ibn Marvon menga (odam) yuborib: «Ey Abu Asmoʼ, biz odamlarni ikki ish uzra jamladik», dedi. U: «Ular nima?» dedi. (Abdulmalik): «Juma kuni minbarlarda qoʻl koʻtarish va bomdod hamda asrdan keyin qissa aytish», dedi. Shunda u: «Bu ikkovi mening nazarimda bidʼatlaringizning eng yaxshisidir, lekin men ularning birortasida ham senga javob bermayman», dedi. (Abdulmalik): «Nega?» dedi. U: «Chunki Nabiy ﷺ: ‹Qaysi bir qavm bidʼat paydo qilsa, albatta uning oʻxshashi sunnatdan koʻtariladi. Bas, sunnatni mahkam tutish bidʼat paydo qilishdan koʻra yaxshiroqdir›, dedilar», dedi.Ғузайф ибн ал-Ҳорис ас-Сумолий (розияллоҳу анҳу) айтади: Абдулмалик ибн Марвон менга (одам) юбориб: «Эй Абу Асмў, биз одамларни икки иш узра жамладик», деди. У: «Улар нима?» деди. (Абдулмалик): «Жума куни минбарларда қўл кўтариш ва бомдод ҳамда асрдан кейин қисса айтиш», деди. Шунда у: «Бу иккови менинг назаримда бидъатларингизнинг энг яхшисидир, лекин мен уларнинг бирортасида ҳам сенга жавоб бермайман», деди. (Абдулмалик): «Нега?» деди. У: «Чунки Набий ﷺ: ‹Қайси бир қавм бидъат пайдо қилса, албатта унинг ўхшаши суннатдан кўтарилади. Бас, суннатни маҳкам тутиш бидъат пайдо қилишдан кўра яхшироқдир›, дедилар», деди.