حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاَقَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ شِيَيْمِ بْنِ بَيْتَانَ قَالَكَانَ مَسْلَمَةُ بْنُ مُخَلَّدٍ عَلَى أَسْفَلِ الْأَرْضِ قَالَ فَاسْتَعْمَلَ رُوَيْفِعَ بْنَ ثَابِتٍ الْأَنْصَارِيَّ فَسِرْنَا مَعَهُ مِنْ شَرِيكٍ إِلَى كَوْمِ عَلْقَامَ أَوْ مِنْ كَوْمِ عَلْقَامَ إِلَى شَرِيكٍ قَالَ فَقَالَ رُوَيْفِعُ بْنُ ثَابِتٍ كُنَّا نَغْزُو عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَأْخُذُ أَحَدُنَا جَمَلَ أَخِيهِ عَلَى أَنَّ لَهُ النِّصْفَ مِمَّا يَغْنَمُ قَالَ حَتَّى أَنَّ أَحَدَنَا لَيَصِيرُ لَهُ الْقِدْحُ وَلِلْآخَرِ النَّصْلُ وَالرِّيشُ قَالَ فَقَالَ رُوَيْفِعُ بْنُ ثَابِتٍ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا رُوَيْفِعُ لَعَلَّ الْحَيَاةَ سَتَطُولُ بِكَ فَأَخْبِرْ النَّاسَ أَنَّهُ مَنْ عَقَدَ لِحْيَتَهُ أَوْ تَقَلَّدَ وَتَرًا أَوْ اسْتَنْجَى بِرَجِيعِ دَابَّةٍ أَوْ عَظْمٍ فَقَدْ بَرِئَ مِمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Shiyaym ibn Baytoʻn aytdi: Maslama ibn Muxallad quyi (yurt) ustidan (voliy) edi. U Ruvayfiʼ ibn Sobit al-Ansoriyni ish boshiga qoʻydi va biz u bilan birga Sharikdan Kavm Alqomga — yoki Kavm Alqomdan Sharikka — yurdik. Shunda Ruvayfiʼ ibn Sobit aytdi: Biz Rasululloh ﷺ zamonlarida gʻazot qilar edik; birortamiz oʻljadan oladigan (narsa)ning yarmi oʻziga boʻlishi sharti bilan birodarining tuyasini olardi; hatto birimizga oʻqning yogʻochi, boshqasiga paykon bilan pat tegardi. Yana Ruvayfiʼ ibn Sobit aytdi: Rasululloh ﷺ menga: «Ey Ruvayfiʼ, sen uzoq umr koʻrishing mumkin; bas, odamlarga aytginki, kim soqolini tugsa, yoki (boʻyniga) ip taqsa, yoxud hayvon tezagi yoki suyak bilan istinjo qilsa — u Alloh Muhammadga ﷺ nozil qilgan narsadan beodir», dedilar.Шияйм ибн Байтўн айтди: Маслама ибн Мухаллад қуйи (юрт) устидан (волий) эди. У Рувайфиъ ибн Собит ал-Ансорийни иш бошига қўйди ва биз у билан бирга Шарикдан Кавм Алқомга — ёки Кавм Алқомдан Шарикка — юрдик. Шунда Рувайфиъ ибн Собит айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ замонларида ғазот қилар эдик; бирортамиз ўлжадан оладиган (нарса)нинг ярми ўзига бўлиши шарти билан биродарининг туясини оларди; ҳатто биримизга ўқнинг ёғочи, бошқасига пайкон билан пат тегарди. Яна Рувайфиъ ибн Собит айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Эй Рувайфиъ, сен узоқ умр кўришинг мумкин; бас, одамларга айтгинки, ким соқолини тугса, ёки (бўйнига) ип тақса, ёхуд ҳайвон тезаги ёки суяк билан истинжо қилса — у Аллоҳ Муҳаммадга ﷺ нозил қилган нарсадан беодир», дедилар.