حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ طَلْقٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْبَيْلَمَانِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَسْلَمَ قَالَ حُرٌّ وَعَبْدٌ قَالَ فَقُلْتُ وَهَلْ مِنْ سَاعَةٍ أَقْرَبُ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى مِنْ أُخْرَى قَالَ جَوْفُ اللَّيْلِ الْآخِرُ صَلِّ مَا بَدَا لَكَ حَتَّى تُصَلِّيَ الصُّبْحَ ثُمَّ انْهَهُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَمَا دَامَتْ كَأَنَّهَا حَجَفَةٌ حَتَّى تَنْتَشِرَ ثُمَّ صَلِّ مَا بَدَا لَك حَتَّى يَقُومَ الْعَمُودُ عَلَى ظِلِّهِ ثُمَّ انْهَهُ حَتَّى تَزُولَ الشَّمْسُ فَإِنَّ جَهَنَّمَ تُسْجَرُ لِنِصْفِ النَّهَارِ ثُمَّ صَلِّ مَا بَدَا لَكَ حَتَّى تُصَلِّيَ الْعَصْرَ ثُمَّ انْهَهُ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ فَإِنَّهَا تَغْرُبُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍ وَتَطْلُعُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا تَوَضَّأَ فَغَسَلَ يَدَيْهِ خَرَّتْ خَطَايَاهُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَّتْ خَطَايَاهُ مِنْ وَجْهِهِ فَإِذَا غَسَلَ ذِرَاعَيْهِ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ خَرَّتْ خَطَايَاهُ مِنْ بَيْنِ ذِرَاعَيْهِ وَرَأْسِهِ وَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَّتْ خَطَايَاهُ مِنْ رِجْلَيْهِ فَإِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ وَكَانَ هُوَ وَقَلْبُهُ وَوَجْهُهُ أَوْ كُلُّهُ نَحْوَ الْوَجْهِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ انْصَرَفَ كَمَا وَلَدَتْهُ أُمُّهُ قَالَ فَقِيلَ لَهُ أَأَنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَوْ لَمْ أَسْمَعْهُ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ أَوْ عَشْرًا أَوْ عِشْرِينَ مَا حَدَّثْتُ بِهِ
Amr ibn Abasa (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, kim islomni qabul qildi?» dedim. U zot: «Bir hur va bir qul», dedilar. Men: «Allohga boshqasidan koʻra yaqinroq boʻlgan biror soat bormi?» dedim. U zot: «Kechaning oxirgi qismi. Subhni oʻqiguningcha xohlaganingcha namoz oʻqi, soʻng quyosh chiqquncha toʻxta; u qalqonday boʻlib turganida, toki (nuri) yoyilguncha (ham toʻxta). Soʻng ustun oʻz soyasi ustida tik turguncha xohlaganingcha namoz oʻqi, soʻng quyosh ogʻguncha toʻxta, chunki jahannam kunning yarmida qizdiriladi. Soʻng asrni oʻqiguningcha xohlaganingcha namoz oʻqi, soʻng quyosh botguncha toʻxta, chunki u shaytonning ikki shoxi orasidan botadi va shaytonning ikki shoxi orasidan chiqadi. Albatta, banda taharat qilib, ikki qoʻlini yuvsa, xatolari qoʻllari orasidan toʻkilib tushadi; yuzini yuvsa, xatolari yuzidan toʻkilib tushadi; ikki bilagini yuvib, boshiga masʼh tortsa, xatolari bilaklari va boshidan toʻkilib tushadi; oyoqlarini yuvsa, xatolari oyoqlaridan toʻkilib tushadi. Soʻng namozga tursa-yu, oʻzi ham, qalbi ham, yuzi ham — yoki: butun vujudi yuzi bilan birga — aziz va jalil Allohga qaratilgan boʻlsa, onasi uni tuqqan kunidagidek (pok) holda qaytadi», dedilar. Unga: «Buni sen Rasululloh ﷺdan eshitganmisan?» deyildi. U: «Agar men buni bir marta, yoki ikki marta, yoki oʻn marta, yoki yigirma marta eshitmaganimda edi, uni aytmagan boʻlardim», dedi.Амр ибн Абаса (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, ким исломни қабул қилди?» дедим. У зот: «Бир ҳур ва бир қул», дедилар. Мен: «Аллоҳга бошқасидан кўра яқинроқ бўлган бирор соат борми?» дедим. У зот: «Кечанинг охирги қисми. Субҳни ўқигунингча хоҳлаганингча намоз ўқи, сўнг қуёш чиққунча тўхта; у қалқондай бўлиб турганида, токи (нури) ёйилгунча (ҳам тўхта). Сўнг устун ўз сояси устида тик тургунча хоҳлаганингча намоз ўқи, сўнг қуёш оғгунча тўхта, чунки жаҳаннам куннинг ярмида қиздирилади. Сўнг асрни ўқигунингча хоҳлаганингча намоз ўқи, сўнг қуёш ботгунча тўхта, чунки у шайтоннинг икки шохи орасидан ботади ва шайтоннинг икки шохи орасидан чиқади. Албатта, банда таҳарат қилиб, икки қўлини ювса, хатолари қўллари орасидан тўкилиб тушади; юзини ювса, хатолари юзидан тўкилиб тушади; икки билагини ювиб, бошига масъҳ тортса, хатолари билаклари ва бошидан тўкилиб тушади; оёқларини ювса, хатолари оёқларидан тўкилиб тушади. Сўнг намозга турса-ю, ўзи ҳам, қалби ҳам, юзи ҳам — ёки: бутун вужуди юзи билан бирга — азиз ва жалил Аллоҳга қаратилган бўлса, онаси уни туққан кунидагидек (пок) ҳолда қайтади», дедилар. Унга: «Буни сен Расулуллоҳ ﷺдан эшитганмисан?» дейилди. У: «Агар мен буни бир марта, ёки икки марта, ёки ўн марта, ёки йигирма марта эшитмаганимда эди, уни айтмаган бўлардим», деди.