Zayd ibn Xolid al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺdan yoʻqolgan tuya haqida soʻralganda, gʻazablandilar, ikki yonoqlari qizarib ketdi va: «Uning senga nima daxli bor? Uning tuyogʻi ham, suv ombori ham oʻzi bilan. Egasi kelguncha suvga borib ichaveradi, daraxtdan yeyaveradi», dedilar. Yoʻqolgan qoʻy haqida soʻralganda: «Uni ol, chunki u yo senga, yo birodaringga, yo boʻriga boʻladi», dedilar. Luqata haqida soʻralganda esa: «Uning idishi va bogʻichini bilib ol, soʻng uni bir yil eʼlon qil. Egasi tanib olsa (bergin), boʻlmasa oʻz molingga qoʻshib ol», dedilar.Зайд ибн Холид ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺдан йўқолган туя ҳақида сўралганда, ғазабландилар, икки ёноқлари қизариб кетди ва: «Унинг сенга нима дахли бор? Унинг туёғи ҳам, сув омбори ҳам ўзи билан. Эгаси келгунча сувга бориб ичаверади, дарахтдан еяверади», дедилар. Йўқолган қўй ҳақида сўралганда: «Уни ол, чунки у ё сенга, ё биродарингга, ё бўрига бўлади», дедилар. Луқата ҳақида сўралганда эса: «Унинг идиши ва боғичини билиб ол, сўнг уни бир йил эълон қил. Эгаси таниб олса (бергин), бўлмаса ўз молингга қўшиб ол», дедилар.