حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا حَرِيزٌ قَالَ سَمِعْتُ سَعْدَ بْنَ مَرْثَدٍ الرَّحَبِيَّ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ حَوْشَبٍ يُحَدِّثُ عَنْ ثَوْبَانَ بْنِ شَهْرٍ قَالَ سَمِعْتُ كُرَيْبَ بْنَ أَبْرَهَةَ وَهُوَ جَالِسٌ مَعَ عَبْدِ الْمَلِكِ بِدَيْرِ الْمُرَّانِ وَذَكَرُوا الْكِبْرَ فَقَالَ كُرَيْبٌ سَمِعْتُ أَبَا رَيْحَانَةَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّهُ لَا يَدْخُلُ شَيْءٌ مِنْ الْكِبْرِ الْجَنَّةَ قَالَ فَقَالَ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُحِبُّ أَنْ أَتَجَمَّلَ بِسَبْقِ سَوْطِي وَشِسْعِ نَعْلِي فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ ذَلِكَ لَيْسَ بِالْكِبْرِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ جَمِيلٌ يُحِبُّ الْجَمَالَ إِنَّمَا الْكِبْرُ مَنْ سَفِهَ الْحَقَّ وَغَمَصَ النَّاسَ بِعَيْنَيْهِ

Abu Rayhona (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning: «Albatta, kibrdan zarracha narsa jannatga kirmaydi», deganlarini eshitdim. Shunda bir kishi: «Yo Rasululloh, men qamchimning tasmasi va oyoq kiyimimning bogʻichi bilan bezanishni yaxshi koʻraman», dedi. Nabiy ﷺ: «Bu kibr emas. Albatta, Alloh azza va jalla goʻzaldir, goʻzallikni sevadi. Kibr — haqni mensimaslik va odamlarni koʻzi bilan kamsitishdir», dedilar.Абу Райҳона (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Албатта, кибрдан заррача нарса жаннатга кирмайди», деганларини эшитдим. Шунда бир киши: «Ё Расулуллоҳ, мен қамчимнинг тасмаси ва оёқ кийимимнинг боғичи билан безанишни яхши кўраман», деди. Набий ﷺ: «Бу кибр эмас. Албатта, Аллоҳ азза ва жалла гўзалдир, гўзалликни севади. Кибр — ҳақни менсимаслик ва одамларни кўзи билан камситишдир», дедилар.

حَدَّثَنَا عِصَامُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حَرِيزُ بْنُ عُثْمَانَ عَنْ سَعْدِ بْنِ مَرْثَدٍ الرَّحَبِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ حَوْشَبٍ يُحَدِّثُ عَنْ ثَوْبَانَ بْنِ شَهْرٍ الْأَشْعَرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ كُرَيْبَ بْنَ أَبْرَهَةَ وَهُوَ جَالِسٌ مَعَ عَبْدِ الْمَلِكِ عَلَى سَرِيرِهِ بِدَيْرِ الْمُرَّانِ وَذَكَرَ الْكِبْرَ فَقَالَ كُرَيْبٌ سَمِعْتُ أَبَا رَيْحَانَةَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَدْخُلُ شَيْءٌ مِنْ الْكِبْرِ الْجَنَّةَ فَقَالَ قَائِلٌ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي أُحِبُّ أَنْ أَتَجَمَّلَ بِحَبْلَانِ سَوْطِي وَشِسْعِ نَعْلِي فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ ذَلِكَ لَيْسَ بِالْكِبْرِ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ جَمِيلٌ يُحِبُّ الْجَمَالَ إِنَّمَا الْكِبْرُ مَنْ سَفِهَ الْحَقَّ وَغَمَصَ النَّاسَ بِعَيْنَيْهِ يَعْنِي بِالْحَبْلَانِ سَيْرَ السَّوْطِ وَشِسْعَ النَّعْلِ

Abu Rayhona (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning: «Kibrdan zarracha narsa jannatga kirmaydi», deganlarini eshitdim. Shunda bir kishi: «Ey Allohning Nabiysi, men qamchimning ikki bogʻichi va oyoq kiyimimning bogʻichi bilan bezanishni yaxshi koʻraman», dedi. Nabiy ﷺ: «Bu kibr emas. Albatta, Alloh azza va jalla goʻzaldir, goʻzallikni sevadi. Kibr — haqni mensimaslik va odamlarni koʻzi bilan kamsitishdir», dedilar. «Hablon» deganda qamchining tasmasi va oyoq kiyimning bogʻichi nazarda tutiladi.Абу Райҳона (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Кибрдан заррача нарса жаннатга кирмайди», деганларини эшитдим. Шунда бир киши: «Эй Аллоҳнинг Набийси, мен қамчимнинг икки боғичи ва оёқ кийимимнинг боғичи билан безанишни яхши кўраман», деди. Набий ﷺ: «Бу кибр эмас. Албатта, Аллоҳ азза ва жалла гўзалдир, гўзалликни севади. Кибр — ҳақни менсимаслик ва одамларни кўзи билан камситишдир», дедилар. «Ҳаблон» деганда қамчининг тасмаси ва оёқ кийимнинг боғичи назарда тутилади.

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْحُصَيْنِ الْحِمْيَرِيِّ عَنْ أَبِي رَيْحَانَةَ أَنَّهُ قَالَبَلَغَنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْوَشْرِ وَالْوَشْمِ وَالنَّتْفِ وَالْمُشَاغَرَةِ وَالْمُكَامَعَةِ وَالْوِصَالِ وَالْمُلَامَسَةِ

Abu Rayhona (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ tishlarni charxlashdan, badanga naqsh soldirishdan, soch yulishdan, mushoʻaradan, mukomaʼadan, visoldan va mulomasadan qaytarganlari bizga yetib keldi.Абу Райҳона (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ тишларни чархлашдан, баданга нақш солдиришдан, соч юлишдан, мушўарадан, мукомаъадан, висолдан ва муломасадан қайтарганлари бизга етиб келди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ بْنُ فَضَالَةَ حَدَّثَنِي عَيَّاشُ بْنُ عَبَّاسٍ عَنْ أَبِي الْحُصَيْنِ الْهَيْثَمِ بْنِ شُفَيٍّ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُخَرَجْتُ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي يُسَمَّى أَبَا عَامِرٍ رَجُلٌ مِنْ الْمَعَافِرِ لِيُصَلِّيَ بِإِيلِيَاءَ وَكَانَ قَاصُّهُمْ رَجُلًا مِنْ الْأَزْدِ يُقَالُ لَهُ أَبُو رَيْحَانَةَ مِنْ الصَّحَابَةِ قَالَ أَبُو الْحُصَيْنِ فَسَبَقَنِي صَاحِبِي إِلَى الْمَسْجِدِ ثُمَّ أَدْرَكْتُهُ فَجَلَسْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَسَأَلَنِي هَلْ أَدْرَكْتَ قَصَصَ أَبِي رَيْحَانَةَ فَقُلْتُ لَا فَقَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ عَشْرَةٍ عَنْ الْوَشْرِ وَالْوَشْمِ وَالنَّتْفِ وَعَنْ مُكَامَعَةِ الرَّجُلِ الرَّجُلَ بِغَيْرِ شِعَارٍ وَعَنْ مُكَامَعَةِ الْمَرْأَةِ الْمَرْأَةَ بِغَيْرِ شِعَارٍ وَأَنْ يَجْعَلَ الرَّجُلُ فِي أَسْفَلِ ثِيَابِهِ حَرِيرًا مِثْلَ الْأَعْلَامِ وَأَنْ يَجْعَلَ عَلَى مَنْكِبَيْهِ مِثْلَ الْأَعَاجِمِ وَعَنْ النُّهْبَى وَرُكُوبِ النُّمُورِ وَلَبُوسِ الْخَاتَمِ إِلَّا لِذِي سُلْطَانٍ

Abu Rayhona (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻn narsadan qaytardilar: tishlarni charxlab uchlarini oʻtkirlashdan; tatuirovka qilishdan; soch yulishdan; ikki erkakning bir yopinchiq ostida orada toʻsiq boʻlmasdan yotishidan; ikki ayolning bir yopinchiq ostida orada toʻsiq boʻlmasdan yotishidan; erkakning ajamiylar kabi kiyimining pastiga ipak qoʻyishidan yoki ajamiylar kabi ikki yelkasiga ipak qoʻyishidan; talon-taroj qilishdan; qoplon terisi ustida minishdan va hukmdorlardan boshqalarning uzuk taqishidan.Абу Райҳона (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўн нарсадан қайтардилар: тишларни чархлаб учларини ўткирлашдан; татуировка қилишдан; соч юлишдан; икки эркакнинг бир ёпинчиқ остида орада тўсиқ бўлмасдан ётишидан; икки аёлнинг бир ёпинчиқ остида орада тўсиқ бўлмасдан ётишидан; эркакнинг ажамийлар каби кийимининг пастига ипак қўйишидан ёки ажамийлар каби икки елкасига ипак қўйишидан; талон-тарож қилишдан; қоплон териси устида минишдан ва ҳукмдорлардан бошқаларнинг узук тақишидан.

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْحِمْيَرِيِّ عَنْ أَبِي حُصَيْنٍ الْحَجْرِيِّ عَنْ عَامِرٍ الْحَجْرِيِّ عَنْ أَبِي رَيْحَانَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَرِهَ عَشْرَ خِصَالٍ الْوَشْرَ وَالنَّتْفَ وَالْوَشْمَ وَمُكَامَعَةَ الرَّجُلِ الرَّجُلَ وَالْمَرْأَةِ الْمَرْأَةَ لَيْسَ بَيْنَهُمَا ثَوْبٌ وَالنُّهْبَةَ وَرُكُوبَ النُّمُورِ وَاتِّخَاذَ الدِّيبَاجِ هَاهُنَا وَهَاهُنَا أَسْفَلَ فِي الثِّيَابِ وَفِي الْمَنَاكِبِ وَالْخَاتَمَ إِلَّا لِذِي سُلْطَانٍ

Abu Rayhona (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot oʻn xislatni yomon koʻrdilar: tishlarni charxlashni, soch yulishni, badanga naqsh soldirishni, ikki erkakning va ikki ayolning oralarida kiyim boʻlmay bir yopinchiqqa oʻralishini, talon-taroj qilishni, qoplon terisi ustida minishni, kiyimning pastiga hamda yelkalarga u yer-bu yerga debo qoʻyishni va hukmdorlardan boshqalarning uzuk taqishini.Абу Райҳона (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот ўн хислатни ёмон кўрдилар: тишларни чархлашни, соч юлишни, баданга нақш солдиришни, икки эркакнинг ва икки аёлнинг ораларида кийим бўлмай бир ёпинчиққа ўралишини, талон-тарож қилишни, қоплон териси устида минишни, кийимнинг пастига ҳамда елкаларга у ер-бу ерга дебо қўйишни ва ҳукмдорлардан бошқаларнинг узук тақишини.

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى الْأَشْيَبُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ قَالَ حَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ عَبَّاسٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو الْحُصَيْنِ عَنْ أَبِي رَيْحَانَةَ صَاحِبِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْخَاتَمِ إِلَّا لِذِي سُلْطَانٍ

Nabiy ﷺning sahobasi Abu Rayhona (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ hukmdorlardan boshqalarning uzuk taqishidan qaytardilar.Набий ﷺнинг саҳобаси Абу Райҳона (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳукмдорлардан бошқаларнинг узук тақишидан қайтардилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ حُمَيْدٍ الْكِنْدِيِّ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسَىٍّ عَنْ أَبِي رَيْحَانَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ انْتَسَبَ إِلَى تِسْعَةِ آبَاءٍ كُفَّارٍ يُرِيدُ بِهِمْ عِزًّا وَكَرَمًا فَهُوَ عَاشِرُهُمْ فِي النَّارِ

Abu Rayhona (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim izzat va sharaf istab, toʻqqizta kofir otasiga nisbat bersa, u ularning oʻninchisi boʻlib doʻzaxda boʻladi», dedilar.Абу Райҳона (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким иззат ва шараф истаб, тўққизта кофир отасига нисбат берса, у уларнинг ўнинчиси бўлиб дўзахда бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ شُرَيْحٍ قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ سُمَيْرٍ الرُّعَيْنِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا عَامِرٍ التُّجِيبِيَّ قَالَ أَبِي وَقَالَ غَيْرُهُ الْجَنَبِيَّ يَعْنِي غَيْرَ زَيْدٍ أَبُو عَلِيٍّ الْجَنَبِيُّ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا رَيْحَانَةَ يَقُولُكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةٍ فَأَتَيْنَا ذَاتَ لَيْلَةٍ إِلَى شَرَفٍ فَبِتْنَا عَلَيْهِ فَأَصَابَنَا بَرْدٌ شَدِيدٌ حَتَّى رَأَيْتُ مَنْ يَحْفِرُ فِي الْأَرْضِ حُفْرَةً يَدْخُلُ فِيهَا يُلْقِي عَلَيْهِ الْحَجَفَةَ يَعْنِي التُّرْسَ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ النَّاسِ نَادَى مَنْ يَحْرُسُنَا فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ وَأَدْعُو لَهُ بِدُعَاءٍ يَكُونُ فِيهِ فَضْلٌ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ادْنُهْ فَدَنَا فَقَالَ مَنْ أَنْتَ فَتَسَمَّى لَهُ الْأَنْصَارِيُّ فَفَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالدُّعَاءِ فَأَكْثَرَ مِنْهُ قَالَ أَبُو رَيْحَانَةَ فَلَمَّا سَمِعْتُ مَا دَعَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ أَنَا رَجُلٌ آخَرُ فَقَالَ ادْنُهْ فَدَنَوْتُ فَقَالَ مَنْ أَنْتَ قَالَ فَقُلْتُ أَنَا أَبُو رَيْحَانَةَ فَدَعَا بِدُعَاءٍ هُوَ دُونَ مَا دَعَا لِلْأَنْصَارِيِّ ثُمَّ قَالَ حُرِّمَتْ النَّارُ عَلَى عَيْنٍ دَمَعَتْ أَوْ بَكَتْ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَحُرِّمَتْ النَّارُ عَلَى عَيْنٍ سَهِرَتْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ قَالَ حُرِّمَتْ النَّارُ عَلَى عَيْنٍ أُخْرَى ثَالِثَةٍ لَمْ يَسْمَعْهَا مُحَمَّدُ بْنُ سُمَيْرٍوَقَالَ غَيْرُهُ يَعْنِي غَيْرَ زَيْدٍ أَبُو عَلِيٍّ الْجَنَبِيُّ

Abu Rayhona (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga bir gʻazotda edik. Bir kecha bir tepalikka yetib keldik va oʻsha yerda tunadik. Bizga shunday qattiq sovuq yetdiki, hatto men baʼzi kishilarning yerni kavlab, oʻra qilib, ichiga kirib olib, ustiga qalqonini yopganini koʻrdim. Rasululloh ﷺ odamlarning bu holini koʻrganlarida: «Bu kechada bizni kim qoʻriqlaydi? Men unga fazl boʻladigan duo qilaman», deb nido qildilar. Ansorlardan bir kishi: «Men, yo Rasululloh», dedi. U zot: «Yaqin kel», dedilar. U yaqin keldi. U zot: «Sen kimsan?» dedilar. Ansoriy oʻz ismini aytdi. Shunda Rasululloh ﷺ duoni boshlab, unga koʻp duo qildilar. Abu Rayhona aytadi: Rasululloh ﷺ qilgan duoni eshitganimda: «Men ham boshqa bir kishiman», dedim. U zot: «Yaqin kel», dedilar. Men yaqin keldim. U zot: «Sen kimsan?» dedilar. Men: «Men Abu Rayhonaman», dedim. Shunda u zot ansoriyga qilgan duosidan kamrogʻini qildilar, soʻng: «Allohdan qoʻrqib yosh toʻkkan yoki yigʻlagan koʻzga doʻzax harom qilindi va Alloh yoʻlida tunni bedor oʻtkazgan koʻzga doʻzax harom qilindi», dedilar. Yoki: «Uchinchi bir koʻzga ham doʻzax harom qilindi», dedilar — buni Muhammad ibn Sumayr eshitmagan.Абу Райҳона (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга бир ғазотда эдик. Бир кеча бир тепаликка етиб келдик ва ўша ерда тунадик. Бизга шундай қаттиқ совуқ етдики, ҳатто мен баъзи кишиларнинг ерни кавлаб, ўра қилиб, ичига кириб олиб, устига қалқонини ёпганини кўрдим. Расулуллоҳ ﷺ одамларнинг бу ҳолини кўрганларида: «Бу кечада бизни ким қўриқлайди? Мен унга фазл бўладиган дуо қиламан», деб нидо қилдилар. Ансорлардан бир киши: «Мен, ё Расулуллоҳ», деди. У зот: «Яқин кел», дедилар. У яқин келди. У зот: «Сен кимсан?» дедилар. Ансорий ўз исмини айтди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ дуони бошлаб, унга кўп дуо қилдилар. Абу Райҳона айтади: Расулуллоҳ ﷺ қилган дуони эшитганимда: «Мен ҳам бошқа бир кишиман», дедим. У зот: «Яқин кел», дедилар. Мен яқин келдим. У зот: «Сен кимсан?» дедилар. Мен: «Мен Абу Райҳонаман», дедим. Шунда у зот ансорийга қилган дуосидан камроғини қилдилар, сўнг: «Аллоҳдан қўрқиб ёш тўккан ёки йиғлаган кўзга дўзах ҳаром қилинди ва Аллоҳ йўлида тунни бедор ўтказган кўзга дўзах ҳаром қилинди», дедилар. Ёки: «Учинчи бир кўзга ҳам дўзах ҳаром қилинди», дедилар — буни Муҳаммад ибн Сумайр эшитмаган.

حَدَّثَنَا عَتَّابٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ الْمُبَارَكِ قَالَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ أَخْبَرَنِي عَيَّاشُ بْنُ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيُّ عَنْ أَبِي الْحُصَيْنِ الْحَجْرِيِّ أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّهُ وَصَاحِبًا لَهُ يَلْزَمَانِ أَبَا رَيْحَانَةَ يَتَعَلَّمَانِ مِنْهُ خَيْرًا قَالَ فَحَضَرَ صَاحِبِي يَوْمًا وَلَمْ أَحْضُرْ فَأَخْبَرَنِي صَاحِبِي أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا رَيْحَانَةَ يَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَرَّمَ عَشْرَةً الْوَشْرَ وَالْوَشْمَ وَالنَّتْفَ وَمُكَامَعَةَ الرَّجُلِ الرَّجُلَ لَيْسَ بَيْنَهُمَا ثَوْبٌ وَمُكَامَعَةَ الْمَرْأَةِ بِالْمَرْأَةِ لَيْسَ بَيْنَهُمَا ثَوْبٌ وَخَطَّيْ حَرِيرٍ عَلَى أَسْفَلِ الثَّوْبِ وَخَطَّيْ حَرِيرٍ عَلَى الْعَاتِقَيْنِ وَالنَّمِرَ يَعْنِي جِلْدَةَ النَّمِرِ وَالنُّهْبَةَ وَالْخَاتَمَ إِلَّا لِذِي سُلْطَانٍ

Abul-Husayn al-Hajriy xabar berishicha, u va bir sherigi Abu Rayhonaning suhbatiga qatnab, undan yaxshilik oʻrganar edilar. U aytdi: Bir kuni sherigim hozir boʻldi, men esa hozir boʻlmadim. Soʻng sherigim menga xabar berdiki, u Abu Rayhonaning shunday deganini eshitibdi: Albatta, Rasululloh ﷺ oʻn narsani harom qildilar: tishlarni charxlashni, badanga naqsh soldirishni, soch yulishni, ikki erkakning oralarida kiyim boʻlmay bir yopinchiqqa oʻralishini, ikki ayolning oralarida kiyim boʻlmay bir yopinchiqqa oʻralishini, kiyimning pastiga ikki chiziq ipak qoʻyishni, ikki yelkaga ikki chiziq ipak qoʻyishni, qoplon terisini, talon-taroj qilishni va hukmdorlardan boshqalarning uzuk taqishini.Абул-Ҳусайн ал-Ҳажрий хабар беришича, у ва бир шериги Абу Райҳонанинг суҳбатига қатнаб, ундан яхшилик ўрганар эдилар. У айтди: Бир куни шеригим ҳозир бўлди, мен эса ҳозир бўлмадим. Сўнг шеригим менга хабар бердики, у Абу Райҳонанинг шундай деганини эшитибди: Албатта, Расулуллоҳ ﷺ ўн нарсани ҳаром қилдилар: тишларни чархлашни, баданга нақш солдиришни, соч юлишни, икки эркакнинг ораларида кийим бўлмай бир ёпинчиққа ўралишини, икки аёлнинг ораларида кийим бўлмай бир ёпинчиққа ўралишини, кийимнинг пастига икки чизиқ ипак қўйишни, икки елкага икки чизиқ ипак қўйишни, қоплон терисини, талон-тарож қилишни ва ҳукмдорлардан бошқаларнинг узук тақишини.