حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا ابْنُ مُبَارَكٍ عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى عَلَى قَتْلَى أُحُدٍ بَعْدَ ثَمَانِ سِنِينَ كَالْمُوَدِّعِ لِلْأَحْيَاءِ وَالْأَمْوَاتِ ثُمَّ طَلَعَ الْمِنْبَرَ فَقَالَ إِنِّي فَرَطُكُمْ وَأَنَا عَلَيْكُمْ شَهِيدٌ وَإِنَّ مَوْعِدَكُمْ الْحَوْضُ وَإِنِّي لَأَنْظُرُ إِلَيْهِ وَلَسْتُ أَخْشَى عَلَيْكُمْ أَنْ تُشْرِكُوا أَوْ قَالَ تَكْفُرُوا وَلَكِنْ الدُّنْيَا أَنْ تَنَافَسُوا فِيهَا
Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Uhud shahidlariga sakkiz yildan keyin — tiriklar va oʻliklar bilan vidolashayotgan kishidek — namoz oʻqidilar. Soʻng minbarga chiqib: «Men sizlarning peshvongizman va sizlarga guvohman. Albatta, vaʼdalashgan joyingiz — Havzdir; men hozir unga qarab turibman. Men sizlarning mendan keyin shirk keltirishingizdan — yoki: kufr keltirishingizdan — qoʻrqmayman; lekin dunyo borasida musobaqalashishingizdan (qoʻrqaman)», dedilar.Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Уҳуд шаҳидларига саккиз йилдан кейин — тириклар ва ўликлар билан видолашаётган кишидек — намоз ўқидилар. Сўнг минбарга чиқиб: «Мен сизларнинг пешвонгизман ва сизларга гувоҳман. Албатта, ваъдалашган жойингиз — Ҳавздир; мен ҳозир унга қараб турибман. Мен сизларнинг мендан кейин ширк келтиришингиздан — ёки: куфр келтиришингиздан — қўрқмайман; лекин дунё борасида мусобақалашишингиздан (қўрқаман)», дедилар.