Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Zuayb unga xabar berdi: Nabiy ﷺ u bilan birga ikkita qurbonlik tuyasini joʻnatdilar va agar ularga biror narsa yuz bersa yoki holdan toysalar, ularni soʻyishni, soʻng oyoq kiyimlarini (belgilarini) qonlariga botirishni, soʻng har birining oyoq kiyimi bilan uning yon tomoniga urishni va ularni odamlar uchun tashlab qoʻyishni, undan na oʻzi, na ashoblaridan birortasi yemasligini buyurdilar. Abdurrazzoq aytdi: U — yaʼni Maʼmar Qatodadan (rivoyat qilib) — buni mursal deb aytar edi; soʻng men uni unga Saidning kitobidan yozib berdim va topshirdim. U qarab, oʻqib chiqdi-da: «Ha, lekin men kitobga qaramaganimda hadiksirayman», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Зуайб унга хабар берди: Набий ﷺ у билан бирга иккита қурбонлик туясини жўнатдилар ва агар уларга бирор нарса юз берса ёки ҳолдан тойсалар, уларни сўйишни, сўнг оёқ кийимларини (белгиларини) қонларига ботиришни, сўнг ҳар бирининг оёқ кийими билан унинг ён томонига уришни ва уларни одамлар учун ташлаб қўйишни, ундан на ўзи, на ашобларидан бирортаси емаслигини буюрдилар. Абдурраззоқ айтди: У — яъни Маъмар Қатодадан (ривоят қилиб) — буни мурсал деб айтар эди; сўнг мен уни унга Саиднинг китобидан ёзиб бердим ва топширдим. У қараб, ўқиб чиқди-да: «Ҳа, лекин мен китобга қарамаганимда ҳадиксирайман», деди.