Jundab (roziyallohu anhu) aytdi: Bir aʼrobiy kelib, ulovini choʻktirdi, soʻng uni boylab qoʻydi, keyin Rasululloh ﷺning ortlarida namoz oʻqidi. Rasululloh ﷺ namozni tugatganlarida, u ulovining oldiga keldi-da, boylovini yechdi, soʻng unga mindi va: «Allohim, menga va Muhammadga rahm qilgin, rahmatimizga hech kimni sherik qilmagin!» deb nido qildi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sizningcha, bu (kishi) koʻproq adashganmi yoki tuyasimi? U nima deganini eshitmadingizmi?» dedilar. Ular: «Ha (eshitdik)», dedilar. U zot: «Sen (keng narsani) tor qilib qoʻyding — Allohning rahmati kengdir. Albatta, Alloh yuzta rahmat yaratdi va bir rahmatni nozil qildi — xaloyiq, jinlari, insonlari va hayvonlari shu bilan bir-biriga mehr koʻrsatadi; Uning huzurida esa toʻqson toʻqqiztasi bor. Sizningcha, u koʻproq adashganmi yoki tuyasimi?» dedilar.Жундаб (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир аъробий келиб, уловини чўктирди, сўнг уни бойлаб қўйди, кейин Расулуллоҳ ﷺнинг ортларида намоз ўқиди. Расулуллоҳ ﷺ намозни тугатганларида, у уловининг олдига келди-да, бойловини ечди, сўнг унга минди ва: «Аллоҳим, менга ва Муҳаммадга раҳм қилгин, раҳматимизга ҳеч кимни шерик қилмагин!» деб нидо қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сизнингча, бу (киши) кўпроқ адашганми ёки туясими? У нима деганини эшитмадингизми?» дедилар. Улар: «Ҳа (эшитдик)», дедилар. У зот: «Сен (кенг нарсани) тор қилиб қўйдинг — Аллоҳнинг раҳмати кенгдир. Албатта, Аллоҳ юзта раҳмат яратди ва бир раҳматни нозил қилди — халойиқ, жинлари, инсонлари ва ҳайвонлари шу билан бир-бирига меҳр кўрсатади; Унинг ҳузурида эса тўқсон тўққизтаси бор. Сизнингча, у кўпроқ адашганми ёки туясими?» дедилар.