Jundab Bajaliy

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ أَنَّهُ سَمِعَ جُنْدُبًا الْبَجَلِيَّ قَالَقَالَتْ امْرَأَةٌ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَرَى صَاحِبَكَ إِلَّا قَدْ أَبْطَأَ عَلَيْكَ قَالَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى}

Jundab al-Bajaliy (roziyallohu anhu) aytdi: Bir ayol Rasululloh ﷺga: «Men sening sohibingni senga kechikkan deb koʻryapman», dedi. Shunda {Robbing seni tark etgani ham, (senga) gʻazab qilgani ham yoʻq} degan oyat nozil boʻldi.Жундаб ал-Бажалий (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир аёл Расулуллоҳ ﷺга: «Мен сенинг соҳибингни сенга кечиккан деб кўряпман», деди. Шунда {Роббинг сени тарк этгани ҳам, (сенга) ғазаб қилгани ҳам йўқ} деган оят нозил бўлди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَعَفَّانُ قَالَا ثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ جُنْدُبٍ قَالَأَصَابَ إِصْبَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْءٌ وَقَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ حَجَرٌ فَدَمِيَتْ فَقَالَ هَلْ أَنْتِ إِلَّا إِصْبَعٌ دَمِيتِوَفِي سَبِيلِ اللَّهِ مَا لَقِيتِ

Jundab (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺning barmoqlariga bir narsa — Ibn Jaʼfar: tosh, dedi — tegib qonadi. Shunda u zot: «Sen qonagan bir barmoqdan oʻzga narsa emassan; boshingga tushgani Alloh yoʻlidadir», dedilar.Жундаб (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺнинг бармоқларига бир нарса — Ибн Жаъфар: тош, деди — тегиб қонади. Шунда у зот: «Сен қонаган бир бармоқдан ўзга нарса эмассан; бошингга тушгани Аллоҳ йўлидадир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ أَخْبَرَنِي الْأَسْوَدُ بْنُ قَيْسٍ قَالَ سَمِعْتُ جُنْدُبًا يُحَدِّثُ أَنَّهُشَهِدَ الْعِيدَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى ثُمَّ خَطَبَ فَقَالَ مَنْ كَانَ ذَبَحَ قَبْلَ أَنْ يُصَلِّيَ فَلْيُعِدْ مَكَانَهَا أُخْرَى وَقَالَ مَرَّةً أُخْرَى فَلْيَذْبَحْ وَمَنْ كَانَ لَمْ يَذْبَحْ فَلْيَذْبَحْ بِاسْمِ اللَّهِ

Jundab (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺ bilan birga hayitda hozir boʻldi. U zot namoz oʻqidilar, soʻng xutba qildilar va: «Kim namoz oʻqishidan oldin soʻygan boʻlsa, uning oʻrniga boshqasini qaytarsin» — bir marta: «soʻysin», dedi — «kim hali soʻymagan boʻlsa, Allohning nomi bilan soʻysin», dedilar.Жундаб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ҳайитда ҳозир бўлди. У зот намоз ўқидилар, сўнг хутба қилдилар ва: «Ким намоз ўқишидан олдин сўйган бўлса, унинг ўрнига бошқасини қайтарсин» — бир марта: «сўйсин», деди — «ким ҳали сўймаган бўлса, Аллоҳнинг номи билан сўйсин», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي أَخْبَرَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْجُشَمِيِّ حَدَّثَنَا جُنْدُبٌ قَالَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ فَأَنَاخَ رَاحِلَتَهُ ثُمَّ عَقَلَهَا ثُمَّ صَلَّى خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى رَاحِلَتَهُ فَأَطْلَقَ عِقَالَهَا ثُمَّ رَكِبَهَا ثُمَّ نَادَى اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي وَمُحَمَّدًا وَلَا تُشْرِكْ فِي رَحْمَتِنَا أَحَدًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَقُولُونَ هَذَا أَضَلُّ أَمْ بَعِيرُهُ أَلَمْ تَسْمَعُوا مَا قَالَ قَالُوا بَلَى قَالَ لَقَدْ حَظَرْتَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَاسِعَةٌ إِنَّ اللَّهَ خَلَقَ مِائَةَ رَحْمَةٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ رَحْمَةً وَاحِدَةً يَتَعَاطَفُ بِهَا الْخَلَائِقُ جِنُّهَا وَإِنْسُهَا وَبَهَائِمُهَا وَعِنْدَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ أَتَقُولُونَ هُوَ أَضَلُّ أَمْ بَعِيرُهُ

Jundab (roziyallohu anhu) aytdi: Bir aʼrobiy kelib, ulovini choʻktirdi, soʻng uni boylab qoʻydi, keyin Rasululloh ﷺning ortlarida namoz oʻqidi. Rasululloh ﷺ namozni tugatganlarida, u ulovining oldiga keldi-da, boylovini yechdi, soʻng unga mindi va: «Allohim, menga va Muhammadga rahm qilgin, rahmatimizga hech kimni sherik qilmagin!» deb nido qildi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sizningcha, bu (kishi) koʻproq adashganmi yoki tuyasimi? U nima deganini eshitmadingizmi?» dedilar. Ular: «Ha (eshitdik)», dedilar. U zot: «Sen (keng narsani) tor qilib qoʻyding — Allohning rahmati kengdir. Albatta, Alloh yuzta rahmat yaratdi va bir rahmatni nozil qildi — xaloyiq, jinlari, insonlari va hayvonlari shu bilan bir-biriga mehr koʻrsatadi; Uning huzurida esa toʻqson toʻqqiztasi bor. Sizningcha, u koʻproq adashganmi yoki tuyasimi?» dedilar.Жундаб (розияллоҳу анҳу) айтди: Бир аъробий келиб, уловини чўктирди, сўнг уни бойлаб қўйди, кейин Расулуллоҳ ﷺнинг ортларида намоз ўқиди. Расулуллоҳ ﷺ намозни тугатганларида, у уловининг олдига келди-да, бойловини ечди, сўнг унга минди ва: «Аллоҳим, менга ва Муҳаммадга раҳм қилгин, раҳматимизга ҳеч кимни шерик қилмагин!» деб нидо қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сизнингча, бу (киши) кўпроқ адашганми ёки туясими? У нима деганини эшитмадингизми?» дедилар. Улар: «Ҳа (эшитдик)», дедилар. У зот: «Сен (кенг нарсани) тор қилиб қўйдинг — Аллоҳнинг раҳмати кенгдир. Албатта, Аллоҳ юзта раҳмат яратди ва бир раҳматни нозил қилди — халойиқ, жинлари, инсонлари ва ҳайвонлари шу билан бир-бирига меҳр кўрсатади; Унинг ҳузурида эса тўқсон тўққизтаси бор. Сизнингча, у кўпроқ адашганми ёки туясими?» дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا عِمْرَانُ يَعْنِي الْقَطَّانَ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ يُحَدِّثُ عَنْ جُنْدُبٍأَنَّ رَجُلًا أَصَابَتْهُ جِرَاحَةٌ فَحُمِلَ إِلَى بَيْتِهِ فَآلَمَتْ جِرَاحَتُهُ فَاسْتَخْرَجَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ فَطَعَنَ بِهِ فِي لَبَّتِهِ فَذَكَرُوا ذَلِكَ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ فِيمَا يَرْوِي عَنْ رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ سَابَقَنِي بِنَفْسِهِ

Jundab (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishiga jarohat yetdi va u uyiga koʻtarib olib borildi. Jarohati unga ogʻriq berdi. Shunda u sadogʻidan bir oʻq chiqarib, uni boʻgʻiz chuqurchasiga sanchdi. Buni Nabiy ﷺ huzurlarida zikr qildilar. Shunda u zot Robbi azza va jalladan rivoyat qilib: «Bandam oʻz joni bilan Mendan oʻzib ketdi», dedilar.Жундаб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир кишига жароҳат етди ва у уйига кўтариб олиб борилди. Жароҳати унга оғриқ берди. Шунда у садоғидан бир ўқ чиқариб, уни бўғиз чуқурчасига санчди. Буни Набий ﷺ ҳузурларида зикр қилдилар. Шунда у зот Робби азза ва жалладан ривоят қилиб: «Бандам ўз жони билан Мендан ўзиб кетди», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ سَمِعْتُ جُنْدُبَ بْنَ سُفْيَانَ يَقُولُاشْتَكَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَقُمْ لَيْلَتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا فَجَاءَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا مُحَمَّدُ لَمْ أَرَهُ قَرَبَكَ مُنْذُ لَيْلَتَيْنِ أَوْ ثَلَاثٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَالضُّحَى وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى}

Jundub ibn Sufyon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kasal boʻlib, ikki yoki uch kecha (tahajjudga) turmadilar. Shunda bir ayol kelib: «Yo Muhammad! Men uni ikki yoki uch kechadan beri senga yaqinlashganini koʻrmadim», — dedi. Bas, Alloh azza va jalla: {Zuho (chosht vaqti) bilan qasam. Va sokin boʻlgan kech bilan qasam. Robbing seni tark etgani ham, (senga) gʻazab qilgani ham yoʻq} (Zuho 1-3) (oyatlarini) nozil qildi.Жундуб ибн Суфён (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ касал бўлиб, икки ёки уч кеча (таҳажжудга) турмадилар. Шунда бир аёл келиб: «Ё Муҳаммад! Мен уни икки ёки уч кечадан бери сенга яқинлашганини кўрмадим», — деди. Бас, Аллоҳ азза ва жалла: {Зуҳо (чошт вақти) билан қасам. Ва сокин бўлган кеч билан қасам. Роббинг сени тарк этгани ҳам, (сенга) ғазаб қилгани ҳам йўқ} (Зуҳо 1-3) (оятларини) нозил қилди.

حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ حَدَّثَنِي الْأَسْوَدُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ جُنْدُبِ بْنِ سُفْيَانَ الْبَجَلِيِّ ثُمَّ الْعَلَقِيِّ أَنَّهُصَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ أَضْحَى فَانْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا هُوَ بِاللَّحْمِ وَذَبَائِحِ الْأَضْحَى فَعَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا ذُبِحَتْ قَبْلَ أَنْ يُصَلِّيَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ ذَبَحَ قَبْلَ أَنْ نُصَلِّيَ فَلْيَذْبَحْ مَكَانَهَا أُخْرَى وَمَنْ لَمْ يَكُنْ ذَبَحَ حَتَّى صَلَّيْنَا فَلْيَذْبَحْ بِاسْمِ اللَّهِ

Jundub ibn Sufyon al-Bajaliy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Qurbon hayiti kuni Rasululloh ﷺ bilan birga namoz oʻqidi. Rasululloh ﷺ (namozdan) qaytganlarida, goʻsht va soʻyilgan qurbonliklarga koʻzlari tushdi. Rasululloh ﷺ ular namozdan oldin soʻyilganini bildilar va: «Kim biz namoz oʻqishimizdan oldin soʻygan boʻlsa, uning oʻrniga boshqasini soʻysin; kim biz namoz oʻqiguncha soʻymagan boʻlsa, Allohning nomi bilan soʻysin», dedilar.Жундуб ибн Суфён ал-Бажалий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Қурбон ҳайити куни Расулуллоҳ ﷺ билан бирга намоз ўқиди. Расулуллоҳ ﷺ (намоздан) қайтганларида, гўшт ва сўйилган қурбонликларга кўзлари тушди. Расулуллоҳ ﷺ улар намоздан олдин сўйилганини билдилар ва: «Ким биз намоз ўқишимиздан олдин сўйган бўлса, унинг ўрнига бошқасини сўйсин; ким биз намоз ўқигунча сўймаган бўлса, Аллоҳнинг номи билан сўйсин», дедилар.