حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عَمَّارًا صَلَّى رَكْعَتَيْنِ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَارِثِ يَا أَبَا الْيَقْظَانِ لَا أَرَاكَ إِلَّا قَدْ خَفَّفْتَهُمَا قَالَ هَلْ نَقَصْتُ مِنْ حُدُودِهَا شَيْئًا قَالَ لَا وَلَكِنْ خَفَّفْتَهُمَا قَالَ إِنِّي بَادَرْتُ بِهِمَا السَّهْوَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الرَّجُلَ لَيُصَلِّي وَلَعَلَّهُ أَنْ لَا يَكُونَ لَهُ مِنْ صَلَاتِهِ إِلَّا عُشْرُهَا وَتُسْعُهَا أَوْ ثُمُنُهَا أَوْ سُبُعُهَا حَتَّى انْتَهَى إِلَى آخِرِ الْعَدَدِ
Abdurrahmon ibn al-Horis (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Ammor (roziyallohu anhu) ikki rakat namoz oʻqidi. Abdurrahmon ibn al-Horis unga: «Ey Abul Yaqzon, sen bu ikkisini yengil qilding shekilli», dedi. U: «Men ularning hadlaridan biror narsani kamaytirdimmi?» dedi. U: «Yoʻq, lekin sen ularni yengil qilding», dedi. U: «Men u ikkisi bilan sahvdan oʻzib ketdim. Chunki men Rasululloh ﷺning: ‹Albatta, kishi namoz oʻqiydi, lekin unga namozidan oʻndan biri, toʻqqizdan biri, sakkizdan biri yoki yettidan biridan boshqasi boʻlmasligi mumkin›, deganlarini eshitganman», dedi — to sanoqning oxiriga yetguncha.Абдурраҳмон ибн ал-Ҳорис (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Аммор (розияллоҳу анҳу) икки ракат намоз ўқиди. Абдурраҳмон ибн ал-Ҳорис унга: «Эй Абул Яқзон, сен бу иккисини енгил қилдинг шекилли», деди. У: «Мен уларнинг ҳадларидан бирор нарсани камайтирдимми?» деди. У: «Йўқ, лекин сен уларни енгил қилдинг», деди. У: «Мен у иккиси билан саҳвдан ўзиб кетдим. Чунки мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Албатта, киши намоз ўқийди, лекин унга намозидан ўндан бири, тўққиздан бири, саккиздан бири ёки еттидан биридан бошқаси бўлмаслиги мумкин›, деганларини эшитганман», деди — то саноқнинг охирига етгунча.