حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ عَنْ ذَرٍّ عَنِ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَجُلًا سَأَلَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَنْ التَّيَمُّمِ فَلَمْ يَدْرِ مَا يَقُولُ فَقَالَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ أَمَا تَذْكُرُ حَيْثُ كُنَّا فِي سَرِيَّةٍ فَأَجْنَبْتُ فَتَمَعَّكْتُ فِي التُّرَابِ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّمَا يَكْفِيكَ هَكَذَا وَضَرَبَ شُعْبَةُ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَنَفَخَ فِي يَدَيْهِ ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ مَرَّةً وَاحِدَةً
Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Umar ibn al-Xattobdan tayammum haqida soʻradi, u nima deyishni bilmadi. Shunda Ammor: «Esingdami, biz bir jangovar guruhda edik, men junub boʻlib tuproqqa agʻanadim, soʻng Nabiy ﷺning oldilariga keldim, u zot: ‹Senga mana shu kifoya qilardi›, dedilar», dedi. Shuʼba ikki qoʻllarini tizzalariga urdi va qoʻllariga puflab, ular bilan yuzini va kaftlarini bir marta masli qildi.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Умар ибн ал-Хаттобдан таяммум ҳақида сўради, у нима дейишни билмади. Шунда Аммор: «Эсингдами, биз бир жанговар гуруҳда эдик, мен жунуб бўлиб тупроққа ағанадим, сўнг Набий ﷺнинг олдиларига келдим, у зот: ‹Сенга мана шу кифоя қиларди›, дедилар», деди. Шуъба икки қўлларини тиззаларига урди ва қўлларига пуфлаб, улар билан юзини ва кафтларини бир марта масли қилди.