Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu) hadis aytar ediki, u Nabiy ﷺ bilan birga bir safarda edi, u zot bilan Oisha ham bor edi. Oishaning marjoni yoʻqolib qoldi va odamlar uni izlab toʻxtab qoldilar, hatto tong ottirdilar; ularning yonida suv yoʻq edi. Shunda tayammum nozil boʻldi. Ammor aytdi: Ular turib, u bilan masli qildilar: qoʻllarini (yerga) urib, yuzlarini masli qildilar, soʻng qaytadan qoʻllarini ikkinchi marta urib, qoʻllarini qoʻltiqlarigacha — yoki: yelkalarigacha, dedi — masli qildilar.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу) ҳадис айтар эдики, у Набий ﷺ билан бирга бир сафарда эди, у зот билан Оиша ҳам бор эди. Оишанинг маржони йўқолиб қолди ва одамлар уни излаб тўхтаб қолдилар, ҳатто тонг оттирдилар; уларнинг ёнида сув йўқ эди. Шунда таяммум нозил бўлди. Аммор айтди: Улар туриб, у билан масли қилдилар: қўлларини (ерга) уриб, юзларини масли қилдилар, сўнг қайтадан қўлларини иккинчи марта уриб, қўлларини қўлтиқларигача — ёки: елкаларигача, деди — масли қилдилар.