حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ قَالَ وَزَعَمَ عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ مَرْوَانَ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ أَخْبَرَاهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ حِينَ جَاءَهُ وَفْدُ هَوَازِنَ مُسْلِمِينَ فَسَأَلُوا أَنْ يَرُدَّ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَسَبْيَهُمْ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعِي مَنْ تَرَوْنَ وَأَحَبُّ الْحَدِيثِ إِلَيَّ أَصْدَقُهُ فَاخْتَارُوا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ إِمَّا السَّبْيُ وَإِمَّا الْمَالُ وَقَدْ كُنْتُ اسْتَأْنَيْتُ بِكُمْ وَكَانَ أَنْظَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِضْعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً حِينَ قَفَلَ مِنْ الطَّائِفِ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَيْرُ رَادٍّ إِلَيْهِمْ إِلَّا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ قَالُوا فَإِنَّا نَخْتَارُ سَبْيَنَا فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمُسْلِمِينَ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ إِخْوَانَكُمْ قَدْ جَاءُوا تَائِبِينَ وَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّ إِلَيْهِمْ سَبْيَهُمْ فَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يُطَيِّبَ ذَلِكَ فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يَكُونَ عَلَى حَظِّهِ حَتَّى نُعْطِيَهُ إِيَّاهُ مِنْ أَوَّلِ مَا يُفِيءُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْنَا فَلْيَفْعَلْ فَقَالَ النَّاسُ قَدْ طَيَّبْنَا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّا لَا نَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ فِي ذَلِكَ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ فَارْجِعُوا حَتَّى
(Marvon va Misvar ibn Maxrama xabar berdilar)ki, Rasululloh ﷺ Havozin vakillari musulmon boʻlib kelganida turdilar; ular u zotdan mollari va asirlarini oʻzlariga qaytarishni soʻradilar. Rasululloh ﷺ ularga: «Men bilan koʻrayotganlaring (odamlar) bor; menga soʻzning eng suyuklisi — eng rosti. Ikki toifadan birini tanlanglar: yo asirlarni, yo molni. Men sizlarni (kutib) muddat ham bergan edim», dedilar. Rasululloh ﷺ ularga Toifdan qaytganlarida oʻn nechta kecha muhlat bergan edilar. Ularga Rasululloh ﷺ ikki toifadan faqat birini qaytarishi aniq boʻlganida, ular: «Biz asirlarimizni tanlaymiz», dedilar. Rasululloh ﷺ musulmonlar ichida turib, Allohga — U loyiq boʻlgan (maqtov) bilan — sano aytdilar, soʻng: «Ammo baʼd; albatta birodarlaringiz tavba qilgan holda keldilar; men ularga asirlarini qaytarishni (maʼqul) koʻrdim. Sizdan kim buni koʻngildan (xush) qilishni istasa, qilsin; kim oʻz ulushida boʻlishni — to biz unga Alloh bizga beradigan birinchi oʻljadan bergunimizcha — istasa, (u ham) qilsin», dedilar. Odamlar: «Biz buni Rasululloh ﷺ uchun koʻngildan (rozi boʻlib) qildik», dedilar. Rasululloh ﷺ ularga: «Biz sizdan kim (bunga) izn berdi-yu, kim izn bermadi — bilmaymiz. Bas, qaytinglar, to…»(Марвон ва Мисвар ибн Махрама хабар бердилар)ки, Расулуллоҳ ﷺ Ҳавозин вакиллари мусулмон бўлиб келганида турдилар; улар у зотдан моллари ва асирларини ўзларига қайтаришни сўрадилар. Расулуллоҳ ﷺ уларга: «Мен билан кўраётганларинг (одамлар) бор; менга сўзнинг энг суюклиси — энг рости. Икки тоифадан бирини танланглар: ё асирларни, ё молни. Мен сизларни (кутиб) муддат ҳам берган эдим», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ уларга Тоифдан қайтганларида ўн нечта кеча муҳлат берган эдилар. Уларга Расулуллоҳ ﷺ икки тоифадан фақат бирини қайтариши аниқ бўлганида, улар: «Биз асирларимизни танлаймиз», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ мусулмонлар ичида туриб, Аллоҳга — У лойиқ бўлган (мақтов) билан — сано айтдилар, сўнг: «Аммо баъд; албатта биродарларингиз тавба қилган ҳолда келдилар; мен уларга асирларини қайтаришни (маъқул) кўрдим. Сиздан ким буни кўнгилдан (хуш) қилишни истаса, қилсин; ким ўз улушида бўлишни — то биз унга Аллоҳ бизга берадиган биринчи ўлжадан бергунимизча — истаса, (у ҳам) қилсин», дедилар. Одамлар: «Биз буни Расулуллоҳ ﷺ учун кўнгилдан (рози бўлиб) қилдик», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ уларга: «Биз сиздан ким (бунга) изн берди-ю, ким изн бермади — билмаймиз. Бас, қайтинглар, то…»