حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَكُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَسِبْتُهُ قَالَ فِي حَائِطٍ فَجَاءَ رَجُلٌ فَسَلَّمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اذْهَبْ فَأْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ فَذَهَبْتُ فَإِذَا هُوَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَقُلْتُ ادْخُلْ وَأَبْشِرْ بِالْجَنَّةِ فَمَا زَالَ يَحْمَدُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَتَّى جَلَسَ ثُمَّ جَاءَ آخَرُ فَسَلَّمَ فَقَالَ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ فَانْطَلَقْتُ فَإِذَا هُوَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَقُلْتُ ادْخُلْ وَأَبْشِرْ بِالْجَنَّةِ فَمَا زَالَ يَحْمَدُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَتَّى جَلَسَ ثُمَّ جَاءَ آخَرُ فَسَلَّمَ فَقَالَ اذْهَبْ فَأْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ عَلَى بَلْوَى شَدِيدَةٍ قَالَ فَانْطَلَقْتُ فَإِذَا هُوَ عُثْمَانُ فَقُلْتُ ادْخُلْ وَأَبْشِرْ بِالْجَنَّةِ عَلَى بَلْوَى شَدِيدَةٍ قَالَ فَجَعَلَ يَقُولُ اللَّهُمَّ صَبْرًا حَتَّى جَلَسَ
Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺ bilan birga bir bogʻda edim. Shunda bir kishi kelib salom berdi. Nabiy ﷺ: «Bor, unga izn ber va uni jannat bilan xushxabarla», dedilar. Men bordim, qarasam, u Abu Bakr (roziyallohu anhu) ekan. Men: «Kir va jannat bilan xushxabar ol», dedim. U oʻtirgunicha Alloh azza va jallaga hamd aytib bordi. Soʻng boshqa (bir kishi) kelib salom berdi. U zot: «Unga izn ber va uni jannat bilan xushxabarla», dedilar. Men bordim, qarasam, u Umar ibn Xattob (roziyallohu anhu) ekan. Men: «Kir va jannat bilan xushxabar ol», dedim. U ham oʻtirgunicha Alloh azza va jallaga hamd aytib bordi. Soʻng yana boshqasi kelib salom berdi. U zot: «Bor, unga izn ber va qattiq bir balo (sinov) ustida jannat bilan xushxabarla», dedilar. Men bordim, qarasam, u Usmon ekan. Men: «Kir va qattiq bir balo ustida jannat bilan xushxabar ol», dedim. U oʻtirgunicha: «Allohim, sabr (ber)», deb bordi.Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺ билан бирга бир боғда эдим. Шунда бир киши келиб салом берди. Набий ﷺ: «Бор, унга изн бер ва уни жаннат билан хушхабарла», дедилар. Мен бордим, қарасам, у Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) экан. Мен: «Кир ва жаннат билан хушхабар ол», дедим. У ўтиргунича Аллоҳ азза ва жаллага ҳамд айтиб борди. Сўнг бошқа (бир киши) келиб салом берди. У зот: «Унга изн бер ва уни жаннат билан хушхабарла», дедилар. Мен бордим, қарасам, у Умар ибн Хаттоб (розияллоҳу анҳу) экан. Мен: «Кир ва жаннат билан хушхабар ол», дедим. У ҳам ўтиргунича Аллоҳ азза ва жаллага ҳамд айтиб борди. Сўнг яна бошқаси келиб салом берди. У зот: «Бор, унга изн бер ва қаттиқ бир бало (синов) устида жаннат билан хушхабарла», дедилар. Мен бордим, қарасам, у Усмон экан. Мен: «Кир ва қаттиқ бир бало устида жаннат билан хушхабар ол», дедим. У ўтиргунича: «Аллоҳим, сабр (бер)», деб борди.