حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ صَدَقَةٌ قَالَ أَفَرَأَيْتَ إِنْ لَمْ يَجِدْ قَالَ يَعْمَلُ بِيَدِهِ فَيَنْفَعُ نَفْسَهُ وَيَتَصَدَّقُ قَالَ أَفَرَأَيْتَ إِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَفْعَلَ قَالَ يُعِينُ ذَا الْحَاجَةِ الْمَلْهُوفَ قَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ لَمْ يَفْعَلْ قَالَ يَأْمُرُ بِالْخَيْرِ أَوْ بِالْعَدْلِ قَالَ أَفَرَأَيْتَ إِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَفْعَلَ قَالَ يُمْسِكُ عَنْ الشَّرِّ فَإِنَّهُ لَهُ صَدَقَةٌ
Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Har bir musulmonga sadaqa (qilish) lozimdir», — dedilar. «Aytib bering-chi, agar (sadaqa qiladigan narsani) topmasa-chi?» deyildi. U zot: «Oʻz qoʻli bilan ishlab, oʻziga foyda keltirsin va sadaqa qilsin», — dedilar. «Aytib bering-chi, agar buni qila olmasa-chi?» deyildi. U zot: «Hojatmand, dard-alamga giriftor kishiga yordam bersin», — dedilar. «Aytib bering-chi, agar buni qilmasa-chi?» deyildi. U zot: «Yaxshilikka yoki adolatga buyursin», — dedilar. «Aytib bering-chi, agar buni ham qila olmasa-chi?» deyildi. U zot: «Yomonlikdan oʻzini tiysin, albatta bu unga sadaqadir», — dedilar.Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар бир мусулмонга садақа (қилиш) лозимдир», — дедилар. «Айтиб беринг-чи, агар (садақа қиладиган нарсани) топмаса-чи?» дейилди. У зот: «Ўз қўли билан ишлаб, ўзига фойда келтирсин ва садақа қилсин», — дедилар. «Айтиб беринг-чи, агар буни қила олмаса-чи?» дейилди. У зот: «Ҳожатманд, дард-аламга гирифтор кишига ёрдам берсин», — дедилар. «Айтиб беринг-чи, агар буни қилмаса-чи?» дейилди. У зот: «Яхшиликка ёки адолатга буюрсин», — дедилар. «Айтиб беринг-чи, агар буни ҳам қила олмаса-чи?» дейилди. У зот: «Ёмонликдан ўзини тийсин, албатта бу унга садақадир», — дедилар.