حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنِي غَيْلَانُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَهْطٍ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ نَسْتَحْمِلُهُ فَقَالَ لَا وَاللَّهِ مَا أَحْمِلُكُمْ وَمَا عِنْدِي مَا أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ فَلَبِثْنَا مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أَمَرَ لَنَا بِثَلَاثِ ذَوْدٍ غُرِّ الذُّرَى فَلَمَّا انْطَلَقْنَا قَالَ بَعْضُنَا لِبَعْضٍ أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَسْتَحْمِلُهُ فَحَلَفَ أَنْ لَا يَحْمِلَنَا ارْجِعُوا بِنَا أَيْ حَتَّى نُذَكِّرَهُ قَالَ فَأَتَيْنَاهُ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا أَتَيْنَاكَ نَسْتَحْمِلُكَ فَحَلَفْتَ أَنْ لَا تَحْمِلَنَا ثُمَّ حَمَلْتَنَا فَقَالَ مَا أَنَا حَمَلْتُكُمْ بَلْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَمَلَكُمْ إِنِّي وَاللَّهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى لَا أَحْلِفُ عَلَى يَمِينٍ فَأَرَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا إِلَّا أَتَيْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ وَكَفَّرْتُ عَنْ يَمِينِي أَوْ قَالَ إِلَّا كَفَّرْتُ يَمِينِي وَأَتَيْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ
Abu Burda otasi (Abu Muso (roziyallohu anhu))dan rivoyat qiladi: Men ashʼariylardan bir guruh bilan Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib, u zotdan (minish uchun) ulov soʻradim. U zot: «Yoʻq, Allohga qasamki, men sizlarni mindirmayman, oldimda sizlarni mindiradigan narsa ham yoʻq», dedilar. Alloh xohlagancha turdik, soʻng u zot bizga oʻrkachlari oppoq uchta tuyani berishga buyurdilar. Yoʻlga tushganimizda, bir-birimizga: «Biz Rasululloh ﷺ huzurlariga ulov soʻrab kelgan edik, u zot bizni mindirmaslikka qasam ichgan edilar. Yuringlar, u zotga eslatib qoʻyaylik», dedik. (Abu Muso) dedi: Shunda u zotning oldilariga kelib: «Ey Allohning Rasuli! Biz sizdan ulov soʻrab kelgan edik, siz bizni mindirmaslikka qasam ichgan edingiz, keyin esa bizni mindirdingiz», dedik. U zot: «Sizlarni men mindirganim yoʻq, balki sizlarni Alloh azza va jalla mindirdi. Allohga qasamki, inshaalloh, men bir narsaga qasam ichib, soʻng undan boshqasini yaxshiroq deb bilsam, albatta yaxshiroq boʻlgan ishni qilaman va qasamimga kafforat toʻlayman», dedilar. Yoki: «Qasamimga kafforat toʻlab, yaxshiroq boʻlgan ishni qilaman», dedilar.Абу Бурда отаси (Абу Мусо (розияллоҳу анҳу))дан ривоят қилади: Мен ашъарийлардан бир гуруҳ билан Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб, у зотдан (миниш учун) улов сўрадим. У зот: «Йўқ, Аллоҳга қасамки, мен сизларни миндирмайман, олдимда сизларни миндирадиган нарса ҳам йўқ», дедилар. Аллоҳ хоҳлаганча турдик, сўнг у зот бизга ўркачлари оппоқ учта туяни беришга буюрдилар. Йўлга тушганимизда, бир-биримизга: «Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига улов сўраб келган эдик, у зот бизни миндирмасликка қасам ичган эдилар. Юринглар, у зотга эслатиб қўяйлик», дедик. (Абу Мусо) деди: Шунда у зотнинг олдиларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули! Биз сиздан улов сўраб келган эдик, сиз бизни миндирмасликка қасам ичган эдингиз, кейин эса бизни миндирдингиз», дедик. У зот: «Сизларни мен миндирганим йўқ, балки сизларни Аллоҳ азза ва жалла миндирди. Аллоҳга қасамки, иншааллоҳ, мен бир нарсага қасам ичиб, сўнг ундан бошқасини яхшироқ деб билсам, албатта яхшироқ бўлган ишни қиламан ва қасамимга каффорат тўлайман», дедилар. Ёки: «Қасамимга каффорат тўлаб, яхшироқ бўлган ишни қиламан», дедилар.