حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَن سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَن أَبِيهِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ مُعَاذًا وَأَبَا مُوسَى إِلَى الْيَمَنِ فَقَالَ بَشِّرُوا وَلَا تُنَفِّرُوا وَيَسِّرُوا وَلَا تُعَسِّرُوا وَتَطَاوَعَا وَلَا تَخْتَلِفَا قَالَ فَكَانَ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا فُسْطَاطًا يَكُونُ فِيهِ يَزُورُ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ أَظُنُّهُ عَن أَبِي مُوسَى
Abu Burda (rahimahulloh) otasidan rivoyat qiladi: Nabiy ﷺ Muoz bilan Abu Musoni Yamanga yubordilar va: «Xushxabar beringlar, (odamlarni) nafratlantirmanglar; osonlashtiringlar, qiyinlashtirmanglar; bir-biringizga itoat qilinglar, ixtilof qilmanglar», dedilar. Ularning har biri uchun oʻzi turadigan chodir bor edi, biri ikkinchisini ziyorat qilib turardi. Abu Abdurahmon aytdi: Oʻylaymanki, u buni Abu Musodan (rivoyat qilgan).Абу Бурда (раҳимаҳуллоҳ) отасидан ривоят қилади: Набий ﷺ Муоз билан Абу Мусони Яманга юбордилар ва: «Хушхабар беринглар, (одамларни) нафратлантирманглар; осонлаштиринглар, қийинлаштирманглар; бир-бирингизга итоат қилинглар, ихтилоф қилманглар», дедилар. Уларнинг ҳар бири учун ўзи турадиган чодир бор эди, бири иккинчисини зиёрат қилиб турарди. Абу Абдураҳмон айтди: Ўйлайманки, у буни Абу Мусодан (ривоят қилган).