Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan bir gʻazotda edik. Qaytishga shoshildik va yaxshi oʻlja oldik. Qishloqqa yaqinlashganimizda, bizdan bir kishi baland ovozi bilan takbir ayta boshladi. Shunda Rasululloh ﷺ qoʻllari bilan mana bunday ishora qila boshlab: «Ey odamlar, sizlar kar yoki gʻoyibni chaqirayotganingiz yoʻq. Siz chaqirayotgan Zot ulovlaringizning boshlaridan ham yaqinroqdir», dedilar. Soʻngra: «Ey Abdulloh ibn Qays — yoki ey Abu Muso — seni jannat xazinalaridan boʻlgan bir soʻzga yoʻllaymi?» dedilar. Men: «Albatta, yo Rasululloh», dedim. U zot: «‹Lo havla va lo quvvata illa billah›, deb ayt», dedilar.Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бир ғазотда эдик. Қайтишга шошилдик ва яхши ўлжа олдик. Қишлоққа яқинлашганимизда, биздан бир киши баланд овози билан такбир айта бошлади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ қўллари билан мана бундай ишора қила бошлаб: «Эй одамлар, сизлар кар ёки ғойибни чақираётганингиз йўқ. Сиз чақираётган Зот уловларингизнинг бошларидан ҳам яқинроқдир», дедилар. Сўнгра: «Эй Абдуллоҳ ибн Қайс — ёки эй Абу Мусо — сени жаннат хазиналаридан бўлган бир сўзга йўллайми?» дедилар. Мен: «Албатта, ё Расулуллоҳ», дедим. У зот: «‹Ло ҳавла ва ло қуввата илла биллаҳ›, деб айт», дедилар.