حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ تَغْلِبَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَاهُ شَيْءٌ فَأَعْطَاهُ نَاسًا وَتَرَكَ نَاسًا وَقَالَ جَرِيرٌ أَعْطَى رِجَالًا وَتَرَكَ رِجَالًا قَالَ فَبَلَغَهُ عَنْ الَّذِينَ تَرَكَ أَنَّهُمْ عَتِبُوا وَقَالُوا قَالَ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ إِنِّي أُعْطِي نَاسًا وَأَدَعُ نَاسًا وَأُعْطِي رِجَالًا وَأَدَعُ رِجَالًا قَالَ عَفَّانُ قَالَ ذِي وَذِي وَالَّذِي أَدَعُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ الَّذِي أُعْطِي أُعْطِي أُنَاسًا لِمَا فِي قُلُوبِهِمْ مِنْ الْجَزَعِ وَالْهَلَعِ وَأَكِلُ قَوْمًا إِلَى مَا جَعَلَ اللَّهُ فِي قُلُوبِهِمْ مِنْ الْغِنَى وَالْخَيْرِ مِنْهُمْ عَمْرُو بْنُ تَغْلِبَ قَالَ وَكُنْتُ جَالِسًا تِلْقَاءَ وَجْهِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِكَلِمَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُمْرَ النَّعَمِ
Amr ibn Tagʻlib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning oldilariga (bir) mol keldi; bas, u zot bir qavmga berdilar, boshqalarga bermadilar. Jarir: «Bir kishilarga berdilar, bir kishilarga bermadilar», dedi. Bermagan kishilari haqida ularning taʼna qilib, (bir narsalar) aytganlari u zotga yetdi. Bas, u zot minbarga chiqdilar, Allohga hamd aytdilar va Uni ulugʻladilar, soʻng: «Albatta, men bir qavmga beraman, bir qavmga bermayman; bir kishilarga beraman, bir kishilarga bermayman. Men qoldiradigan (kishi) menga — beradigan (kishi)dan — koʻra mahbubroqdir. Men baʼzi kishilarga — qalblarida boʻlgan sabrsizlik va ochkoʻzlik sababli — beraman; baʼzi qavmlarni esa Alloh qalblariga solgan boylik va yaxshilikka havola qilaman; ulardan (biri) — Amr ibn Tagʻlibdir», dedilar. Affon (rivoyatida u zot): «Ana bunday va mana bunday», dedilar, deydi. (Amr) aytdi: Men Rasululloh ﷺning roʻparalarida oʻtirgan edim. Bas, u: «Rasululloh ﷺning (mana shu) soʻzlari menga qizil tuyalardan koʻra mahbubroqdir», dedi.Амр ибн Тағлиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига (бир) мол келди; бас, у зот бир қавмга бердилар, бошқаларга бермадилар. Жарир: «Бир кишиларга бердилар, бир кишиларга бермадилар», деди. Бермаган кишилари ҳақида уларнинг таъна қилиб, (бир нарсалар) айтганлари у зотга етди. Бас, у зот минбарга чиқдилар, Аллоҳга ҳамд айтдилар ва Уни улуғладилар, сўнг: «Албатта, мен бир қавмга бераман, бир қавмга бермайман; бир кишиларга бераман, бир кишиларга бермайман. Мен қолдирадиган (киши) менга — берадиган (киши)дан — кўра маҳбуброқдир. Мен баъзи кишиларга — қалбларида бўлган сабрсизлик ва очкўзлик сабабли — бераман; баъзи қавмларни эса Аллоҳ қалбларига солган бойлик ва яхшиликка ҳавола қиламан; улардан (бири) — Амр ибн Тағлибдир», дедилар. Аффон (ривоятида у зот): «Ана бундай ва мана бундай», дедилар, дейди. (Амр) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг рўпараларида ўтирган эдим. Бас, у: «Расулуллоҳ ﷺнинг (мана шу) сўзлари менга қизил туялардан кўра маҳбуброқдир», деди.