Xabbob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Alloh taboraka va taoloning yuzini (rizosini) istab, Rasululloh ﷺ bilan hijrat qildik. Bas, ajrimiz Allohning zimmasiga vojib boʻldi. Bizdan baʼzilarimiz ajridan (bu dunyoda) hech narsa yemasdan oʻtib ketdi; ular orasida Musʼab ibn Umayr ham bor edi. U Uhud kuni shahid boʻldi. Uni kafanlashga bir namira (yoʻl-yoʻl gazlama)dan boshqa hech narsa topmadik. Biz uning boshini yopsak, oyoqlari chiqib qolar, oyoqlarini yopsak, boshi chiqib qolardi. Shunda Rasululloh ﷺ bizga uning boshini oʻsha bilan yopishimizni, oyoqlariga esa izxir (oʻt) qoʻyishimizni buyurdilar. Bizdan baʼzilarimiz uchun esa mevasi yetildi va u uni terib olmoqda.Хаббоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Аллоҳ таборака ва таолонинг юзини (ризосини) истаб, Расулуллоҳ ﷺ билан ҳижрат қилдик. Бас, ажримиз Аллоҳнинг зиммасига вожиб бўлди. Биздан баъзиларимиз ажридан (бу дунёда) ҳеч нарса емасдан ўтиб кетди; улар орасида Мусъаб ибн Умайр ҳам бор эди. У Уҳуд куни шаҳид бўлди. Уни кафанлашга бир намира (йўл-йўл газлама)дан бошқа ҳеч нарса топмадик. Биз унинг бошини ёпсак, оёқлари чиқиб қолар, оёқларини ёпсак, боши чиқиб қоларди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ бизга унинг бошини ўша билан ёпишимизни, оёқларига эса изхир (ўт) қўйишимизни буюрдилар. Биздан баъзиларимиз учун эса меваси етилди ва у уни териб олмоқда.