حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا رِشْدِينُ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ بُكَيْرٍ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَهُمْأَنَّهُمْ ذَكَرُوا يَوْمًا مَا يُنْتَبَذُ فِيهِ فَتَنَازَعُوا فِي الْقَرْعِ فَمَرَّ بِهِمْ أَبُو أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيُّ فَأَرْسَلُوا إِلَيْهِ إِنْسَانًا فَقَالَ يَا أَبَا أَيُّوبَ الْقَرْعُ يُنْتَبَذُ فِيهِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَى عَنْ كُلِّ مُزَفَّتٍ يُنْتَبَذُ فِيهِ فَرَدَّ عَلَيْهِ الْقَرْعَ فَرَدَّ أَبَا أَيُّوبَ مِثْلَ قَوْلِهِ الْأَوَّلِ
Banu Hoshimning ozod qilingan quli Abu Ishoq ularga hadis aytdiki, ular bir kuni nabiz solinadigan (idishlar) haqida gaplashib, qovoq (idish) haqida tortishib qolishdi. Shu payt ularning yonidan Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu) oʻtdi va ular unga bir kishini yuborishdi. U: «Ey Abu Ayyub, qovoq (idish)ga nabiz solinadimi?» dedi. U: Men Rasululloh ﷺning nabiz solinadigan har bir qatron surtilgan (idish)dan qaytarganlarini eshitdim, dedi. U yana unga qovoq (haqidagi savolni) qaytardi, Abu Ayyub esa unga avvalgi soʻzining mislini qaytardi.Бану Ҳошимнинг озод қилинган қули Абу Ишоқ уларга ҳадис айтдики, улар бир куни набиз солинадиган (идишлар) ҳақида гаплашиб, қовоқ (идиш) ҳақида тортишиб қолишди. Шу пайт уларнинг ёнидан Абу Айюб ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) ўтди ва улар унга бир кишини юборишди. У: «Эй Абу Айюб, қовоқ (идиш)га набиз солинадими?» деди. У: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг набиз солинадиган ҳар бир қатрон суртилган (идиш)дан қайтарганларини эшитдим, деди. У яна унга қовоқ (ҳақидаги саволни) қайтарди, Абу Айюб эса унга аввалги сўзининг мислини қайтарди.