(Saʼid ibn Jubayr aytdi:) Ibn Abbos: «Payshanba kuni! Payshanba kuni nimaligini (bilasizmi)?!» dedi (va yigʻladi). Rasululloh ﷺning ogʻrigʻi (kasalligi) kuchayganida, u zot: «Menga (narsa) keltiringlar, men sizlarga bir hujjat (xat) yozib beray — undan keyin aslo adashmaysizlar», dedilar. Shunda (hozir boʻ lganlar) tortishib ketdilar — holbuki paygʻambar oldida tortishish durust emas. Ular: «U zotga nima boʻ ldi? Alahsirab (gapni adashtirib) qoldilarmi? Undan (yana) soʻranglar», dedilar va u zotga (savolni) qaytara boshladilar. U zot: «Meni qoʻ yinglar; men (hozir) boʻ lgan (holat) sizlar meni daʼvat qilayotgan (narsa)dan yaxshiroqdir», dedilar. Soʻng ularga uch (narsa)ni vasiyat qildilar: «Mushriklarni Arab yarim orolidan chiqaringlar; vafd (vakil)larni — men ularni izom (mehmondoʻstlik bilan kuzatib) qilganimdek qilinglar», dedilar; uchinchisidan jim qoldilar — yoki: «Men uni unutdim», dedi (rovi).(Саъид ибн Жубайр айтди:) Ибн Аббос: «Пайшанба куни! Пайшанба куни нималигини (биласизми)?!» деди (ва йиғлади). Расулуллоҳ ﷺнинг оғриғи (касаллиги) кучайганида, у зот: «Менга (нарса) келтиринглар, мен сизларга бир ҳужжат (хат) ёзиб берай — ундан кейин асло адашмайсизлар», дедилар. Шунда (ҳозир бў лганлар) тортишиб кетдилар — ҳолбуки пайғамбар олдида тортишиш дуруст эмас. Улар: «У зотга нима бў лди? Алаҳсираб (гапни адаштириб) қолдиларми? Ундан (яна) сўранглар», дедилар ва у зотга (саволни) қайтара бошладилар. У зот: «Мени қў йинглар; мен (ҳозир) бў лган (ҳолат) сизлар мени даъват қилаётган (нарса)дан яхшироқдир», дедилар. Сўнг уларга уч (нарса)ни васият қилдилар: «Мушрикларни Араб ярим оролидан чиқаринглар; вафд (вакил)ларни — мен уларни изом (меҳмондўстлик билан кузатиб) қилганимдек қилинглар», дедилар; учинчисидан жим қолдилар — ёки: «Мен уни унутдим», деди (рови).