حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ قَالَأَتَيْتُ الْمَدِينَةَ فَدَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا أَنَا بِأُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ يَرْحَمُكَ اللَّهُ أَبَا الْمُنْذِرِ اخْفِضْ لِي جَنَاحَكَ وَكَانَ امْرَأً فِيهِ شَرَاسَةٌ فَسَأَلْتُهُ عَنْ لَيْلَةِ الْقَدْرِ فَقَالَ لَيْلَةُ سَبْعٍ وَعِشْرِينَ قُلْتُ أَبَا الْمُنْذِرِ أَنَّى عَلِمْتَ ذَلِكَ قَالَ بِالْآيَةِ الَّتِي أَخْبَرَنَا بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَدَدْنَا وَحَفِظْنَا وَآيَةُ ذَلِكَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ فِي صَبِيحَتِهَا مِثْلَ الطَّسْتِ لَا شُعَاعَ لَهَا حَتَّى تَرْتَفِعَ
Zirr aytdi: Men Madinaga keldim va masjidga kirdim. Qarasam, Ubay ibn Kaʼb (bor ekan). Uning oldiga borib: «Alloh sizga rahm qilsin, ey Abul Munzir, menga qanotingizni past tuting», dedim — u qattiqqoʻl kishi edi. Soʻng undan Qadr kechasi haqida soʻradim. U: «Yigirma yettinchi kecha», dedi. Men: «Ey Abul Munzir, buni qaydan bildingiz?» dedim. U: «Rasululloh ﷺ bizga xabar bergan belgi bilan; biz sanadik va yodda saqladik. Buning belgisi shuki, oʻsha kechaning tongida quyosh tovoqdek, nursiz holda chiqadi va koʻtarilgunicha (nursiz turadi)», dedi.Зирр айтди: Мен Мадинага келдим ва масжидга кирдим. Қарасам, Убай ибн Каъб (бор экан). Унинг олдига бориб: «Аллоҳ сизга раҳм қилсин, эй Абул Мунзир, менга қанотингизни паст тутинг», дедим — у қаттиққўл киши эди. Сўнг ундан Қадр кечаси ҳақида сўрадим. У: «Йигирма еттинчи кеча», деди. Мен: «Эй Абул Мунзир, буни қайдан билдингиз?» дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ бизга хабар берган белги билан; биз санадик ва ёдда сақладик. Бунинг белгиси шуки, ўша кечанинг тонгида қуёш товоқдек, нурсиз ҳолда чиқади ва кўтарилгунича (нурсиз туради)», деди.