حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَبَيْنَا نَحْنُ صُفُوفًا خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الظُّهْرِ أَوْ الْعَصْرِ إِذْ رَأَيْنَاهُ يَتَنَاوَلُ شَيْئًا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ لِيَأْخُذَهُ ثُمَّ تَنَاوَلَهُ لِيَأْخُذَهُ ثُمَّ حِيلَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ ثُمَّ تَأَخَّرَ وَتَأَخَّرْنَا ثُمَّ تَأَخَّرَ الثَّانِيَةَ وَتَأَخَّرْنَا فَلَمَّا سَلَّمَ قَالَ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْنَاكَ الْيَوْمَ تَصْنَعُ فِي صَلَاتِكَ شَيْئًا لَمْ تَكُنْ تَصْنَعُهُ قَالَ إِنَّهُ عُرِضَتْ عَلَيَّ الْجَنَّةُ بِمَا فِيهَا مِنْ الزَّهْرَةِ فَتَنَاوَلْتُ قِطْفًا مِنْ عِنَبِهَا لِآتِيَكُمْ بِهِ وَلَوْ أَخَذْتُهُ لَأَكَلَ مِنْهُ مَنْ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ وَلَا يَتَنَقَّصُونَهُ فَحِيلَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ وَعُرِضَتْ عَلَيَّ النَّارُ فَلَمَّا وَجَدْتُ حَرَّ شُعَاعِهَا تَأَخَّرْتُ وَأَكْثَرُ مَنْ رَأَيْتُ فِيهَا النِّسَاءُ اللَّاتِي إِنْ اؤْتُمِنَّ أَفْشَيْنَ وَإِنْ سَأَلْنَ أَحْفَيْنَ قَالَ أَبِي قَالَ زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ أَلْحَفْنَ وَإِنْ أُعْطِينَ لَمْ يَشْكُرْنَ وَرَأَيْتُ فِيهَا لُحَيَّ بْنَ عَمْرٍو يَجُرُّ قُصْبَهُ وَأَشْبَهُ مَنْ رَأَيْتُ بِهِ مَعْبَدُ بْنُ أَكْثَمَ قَالَ مَعْبَدٌ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ يُخْشَى عَلَيَّ مِنْ شَبَهِهِ فَإِنَّهُ وَالِدٌ قَالَ لَا أَنْتَ مُؤْمِنٌ وَهُوَ كَافِرٌ وَهُوَ أَوَّلُ مَنْ جَمَعَ الْعَرَبَ عَلَى الْأَصْنَامِحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺning ortlarida peshin yoki asrda saf tortib turgan edik, u zot namozda ekanlarida oldilaridagi bir narsani olmoqchi boʻlib choʻzilganlarini koʻrdik; soʻng uni olish uchun yana choʻzildilar; soʻng u zot bilan uning orasi toʻsildi; soʻng orqaga chekindilar, biz ham chekindik; soʻng ikkinchi marta chekindilar, biz ham chekindik. Salom berganlarida Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu): «Ey Allohning Rasuli, bugun namozingizda ilgari qilmagan bir ishni qilganingizni koʻrdik», dedi. U zot: «Menga jannat oʻzidagi guli bilan koʻrsatildi va men sizlarga keltirish uchun uning uzumidan bir shingilga choʻzildim. Agar uni olganimda edi, osmon bilan yer orasidagilar undan yer edilar-u, uni kamaytirmas edilar. Ammo men bilan uning orasi toʻsildi. Menga doʻzax ham koʻrsatildi; uning oʻt shuʼlasining issigʻini sezganimda orqaga chekindim. Unda men koʻrgan (kishilar)ning koʻpi ayollar edi — omonat qoʻyilsa, oshkor qiladigan; soʻrasa, siqilib soʻraydigan (Zakariyo ibn Adiy: alhafna, dedi); berilsa, shukr qilmaydigan (ayollar). Yana unda Luhay ibn Amrni ichaklarini sudrab yurgan holda koʻrdim; men koʻrgan kishilardan unga eng oʻxshashi Maʼbad ibn Aksamdir», dedilar. Maʼbad: «Ey Allohning Rasuli, unga oʻxshashligimdan menga zarar yetishidan qoʻrqiladimi? Axir u (mening) otamdir», dedi. U zot: «Yoʻq, sen moʻminsan, u esa kofirdir. U arablarni butlarga birinchi boʻlib jamlagan kishidir», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺнинг ортларида пешин ёки асрда саф тортиб турган эдик, у зот намозда эканларида олдиларидаги бир нарсани олмоқчи бўлиб чўзилганларини кўрдик; сўнг уни олиш учун яна чўзилдилар; сўнг у зот билан унинг ораси тўсилди; сўнг орқага чекиндилар, биз ҳам чекиндик; сўнг иккинчи марта чекиндилар, биз ҳам чекиндик. Салом берганларида Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу): «Эй Аллоҳнинг Расули, бугун намозингизда илгари қилмаган бир ишни қилганингизни кўрдик», деди. У зот: «Менга жаннат ўзидаги гули билан кўрсатилди ва мен сизларга келтириш учун унинг узумидан бир шингилга чўзилдим. Агар уни олганимда эди, осмон билан ер орасидагилар ундан ер эдилар-у, уни камайтирмас эдилар. Аммо мен билан унинг ораси тўсилди. Менга дўзах ҳам кўрсатилди; унинг ўт шуъласининг иссиғини сезганимда орқага чекиндим. Унда мен кўрган (кишилар)нинг кўпи аёллар эди — омонат қўйилса, ошкор қиладиган; сўраса, сиқилиб сўрайдиган (Закариё ибн Адий: алҳафна, деди); берилса, шукр қилмайдиган (аёллар). Яна унда Луҳай ибн Амрни ичакларини судраб юрган ҳолда кўрдим; мен кўрган кишилардан унга энг ўхшаши Маъбад ибн Аксамдир», дедилар. Маъбад: «Эй Аллоҳнинг Расули, унга ўхшашлигимдан менга зарар етишидан қўрқиладими? Ахир у (менинг) отамдир», деди. У зот: «Йўқ, сен мўминсан, у эса кофирдир. У арабларни бутларга биринчи бўлиб жамлаган кишидир», дедилар.