حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي قُشَيْرٍ قَالَكُنْتُ أَعْزُبُ عَنْ الْمَاءِ فَتُصِيبُنِي الْجَنَابَةُ فَلَا أَجِدُ الْمَاءَ فَأَتَيَمَّمُ فَوَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْ ذَلِكَ فَأَتَيْتُ أَبَا ذَرٍّ فِي مَنْزِلِهِ فَلَمْ أَجِدْهُ فَأَتَيْتُ الْمَسْجِدَ وَقَدْ وُصِفَتْ لِي هَيْئَتُهُ فَإِذَا هُوَ يُصَلِّي فَعَرَفْتُهُ بِالنَّعْتِ فَسَلَّمْتُ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ حَتَّى انْصَرَفَ ثُمَّ رَدَّ عَلَيَّ فَقُلْتُ أَنْتَ أَبُو ذَرٍّ قَالَ إِنَّ أَهْلِي يَزْعُمُونَ ذَاكَ فَقُلْتُ مَا كَانَ أَحَدٌ مِنْ النَّاسِ أَحَبَّ إِلَيَّ رُؤْيَتُهُ مِنْكَ فَقَالَ قَدْ رَأَيْتَنِي فَقُلْتُ إِنِّي كُنْتُ أَعْزُبُ عَنْ الْمَاءِ فَتُصِيبُنِي الْجَنَابَةُ فَلَبِثْتُ أَيَّامًا أَتَيَمَّمُ فَوَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْ ذَلِكَ أَوْ أُشْكِلَ عَلَيَّ فَقَالَ أَتَعْرِفُ أَبَا ذَرٍّ كُنْتُ بِالْمَدِينَةِ فَاجْتَوَيْتُهَا فَأَمَرَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِغُنَيْمَةٍ فَخَرَجْتُ فِيهَا فَأَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ فَتَيَمَّمْتُ بِالصَّعِيدِ فَصَلَّيْتُ أَيَّامًا فَوَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْ ذَلِكَ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنِّي هَالِكٌ فَأَمَرْتُ بِنَاقَةٍ لِي أَوْ قَعُودٍ فَشُدَّ عَلَيْهَا ثُمَّ رَكِبْتُ قَالَ حَتَّى قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ظِلِّ الْمَسْجِدِ فِي نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ وَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ أَبُو ذَرٍّ فَقُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَابَتْنِي جَنَابَةٌ فَتَيَمَّمْتُ أَيَّامًا فَوَقَعَ فِي نَفْسِي مِنْ ذَلِكَ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنِّي هَالِكٌ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى
Abu Qilobadan, Banu Qushayrdan boʻlgan bir kishi shunday dedi: Men suvdan yiroqda boʻlar edim, menga janobat yetardi, suv topolmasdim va tayammum qilardim. Bu koʻnglimga (shubha) solardi. Abu Zarr (roziyallohu anhu)ning uyiga keldim, uni topmadim. Masjidga keldim — menga uning koʻrinishi taʼriflangan edi — u namoz oʻqiyotgan ekan, uni taʼrifiga qarab tanidim. Salom berdim, u namozdan chiqquniga qadar alik olmadi, soʻng alik oldi. Men: «Sen Abu Zarrmisan?» dedim. U: «Ahlim shunday deb daʼvo qiladi», dedi. Men: «Odamlar orasida koʻrishni sendan koʻra suyukliroq (koʻrgan) hech kim yoʻq edi», dedim. U: «Mana, meni koʻrding», dedi. Men: «Men suvdan yiroqda boʻlar edim, menga janobat yetardi va kunlab tayammum qilib yurdim; bu koʻnglimga (shubha) soldi — yoki menga mushkul boʻldi», dedim. U dedi: «Abu Zarrni bilasanmi? Men Madinada edim va uni yoqtirmay qoldim. Shunda Rasululloh ﷺ menga bir suruv qoʻy (berishga) buyurdilar, men oʻshalar bilan chiqib ketdim. Menga janobat yetdi, tuproq bilan tayammum qilib, kunlab namoz oʻqidim. Bu koʻnglimga (gʻulgʻula) soldi, hatto oʻzimni halok boʻldim, deb oʻyladim. Shunda oʻzimning bir tuyamni — yoki yosh tuyani — (tayyorlashga) buyurdim, unga (yuk) bogʻlandi, soʻng mindim». U aytdi: «...to Madinaga yetib keldim va Rasululloh ﷺni masjid soyasida ashoblaridan bir necha kishi bilan (oʻtirgan holda) topdim. U zotga salom berdim, u zot boshlarini koʻtarib: ‹Subhanalloh, Abu Zarr!› dedilar. Men: ‹Ha, yo Rasululloh, menga janobat yetdi, kunlab tayammum qildim, bu koʻnglimga (gʻulgʻula) soldi, hatto oʻzimni halok boʻldim, deb oʻyladim›, dedim. Shunda Rasululloh ﷺ chaqirdilar».Абу Қилобадан, Бану Қушайрдан бўлган бир киши шундай деди: Мен сувдан йироқда бўлар эдим, менга жанобат етарди, сув тополмасдим ва таяммум қилардим. Бу кўнглимга (шубҳа) соларди. Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)нинг уйига келдим, уни топмадим. Масжидга келдим — менга унинг кўриниши таърифланган эди — у намоз ўқиётган экан, уни таърифига қараб танидим. Салом бердим, у намоздан чиққунига қадар алик олмади, сўнг алик олди. Мен: «Сен Абу Заррмисан?» дедим. У: «Аҳлим шундай деб даъво қилади», деди. Мен: «Одамлар орасида кўришни сендан кўра суюклироқ (кўрган) ҳеч ким йўқ эди», дедим. У: «Мана, мени кўрдинг», деди. Мен: «Мен сувдан йироқда бўлар эдим, менга жанобат етарди ва кунлаб таяммум қилиб юрдим; бу кўнглимга (шубҳа) солди — ёки менга мушкул бўлди», дедим. У деди: «Абу Заррни биласанми? Мен Мадинада эдим ва уни ёқтирмай қолдим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ менга бир сурув қўй (беришга) буюрдилар, мен ўшалар билан чиқиб кетдим. Менга жанобат етди, тупроқ билан таяммум қилиб, кунлаб намоз ўқидим. Бу кўнглимга (ғулғула) солди, ҳатто ўзимни ҳалок бўлдим, деб ўйладим. Шунда ўзимнинг бир туямни — ёки ёш туяни — (тайёрлашга) буюрдим, унга (юк) боғланди, сўнг миндим». У айтди: «...то Мадинага етиб келдим ва Расулуллоҳ ﷺни масжид соясида ашобларидан бир неча киши билан (ўтирган ҳолда) топдим. У зотга салом бердим, у зот бошларини кўтариб: ‹Субҳаналлоҳ, Абу Зарр!› дедилар. Мен: ‹Ҳа, ё Расулуллоҳ, менга жанобат етди, кунлаб таяммум қилдим, бу кўнглимга (ғулғула) солди, ҳатто ўзимни ҳалок бўлдим, деб ўйладим›, дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ чақирдилар».