Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Har kuni odam bolasining har bir boʻgʻini uchun sadaqa (lozim) boʻlib turadi», dedilar. Soʻng: «Yoʻldan ozorni olib tashlashing — sadaqa; odamlarga salom berishing — sadaqa; yaxshilikka buyurishing — sadaqa; yomonlikdan qaytarishing — sadaqa; ahling bilan yaqinlik qilishing — sadaqa», dedilar. Biz: «Ey Allohning Rasuli, kishi shahvatini qondiradi-yu, unga sadaqa (savobi) boʻladimi?» dedik. U zot: «Ha, aytingchi, agar u oʻsha shahvatni Alloh unga harom qilgan narsaga sarflaganida, unga gunoh boʻlmasmidi?» dedilar. Biz: «Ha, boʻlar edi», dedik. U zot: «Bas, u buni Alloh azza va jalla halol qilgan narsaga sarflasa, u sadaqadir», dedilar. U zot yana bir necha narsalarni sanab, har birini sadaqa dedilar. Soʻng: «Bularning barchasidan chosht (namozining) ikki rakati kifoya qiladi», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ҳар куни одам боласининг ҳар бир бўғини учун садақа (лозим) бўлиб туради», дедилар. Сўнг: «Йўлдан озорни олиб ташлашинг — садақа; одамларга салом беришинг — садақа; яхшиликка буюришинг — садақа; ёмонликдан қайтаришинг — садақа; аҳлинг билан яқинлик қилишинг — садақа», дедилар. Биз: «Эй Аллоҳнинг Расули, киши шаҳватини қондиради-ю, унга садақа (савоби) бўладими?» дедик. У зот: «Ҳа, айтингчи, агар у ўша шаҳватни Аллоҳ унга ҳаром қилган нарсага сарфлаганида, унга гуноҳ бўлмасмиди?» дедилар. Биз: «Ҳа, бўлар эди», дедик. У зот: «Бас, у буни Аллоҳ азза ва жалла ҳалол қилган нарсага сарфласа, у садақадир», дедилар. У зот яна бир неча нарсаларни санаб, ҳар бирини садақа дедилар. Сўнг: «Буларнинг барчасидан чошт (намозининг) икки ракати кифоя қилади», дедилар.