حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ الطَّائِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ} قَالَ قَرَأَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى خَتَمَهَا وَقَالَ النَّاسُ حَيِّزٌ وَأَنَا وَأَصْحَابِي حَيِّزٌ وَقَالَ لَا هِجْرَةَ بَعْدَ الْفَتْحِ وَلَكِنْ جِهَادٌ وَنِيَّةٌفَقَالَ لَهُ مَرْوَانُ كَذَبْتَ وَعِنْدَهُ رَافِعُ بْنُ خَدِيجٍ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ وَهُمَا قَاعِدَانِ مَعَهُ عَلَى السَّرِيرِ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ لَوْ شَاءَ هَذَانِ لَحَدَّثَاكَ فَرَفَعَ عَلَيْهِ مَرْوَانُ الدِّرَّةَ لِيَضْرِبَهُ فَلَمَّا رَأَيَا ذَلِكَ قَالَا صَدَقَ
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺdan rivoyat qiladi: {Allohning nusrati va fath kelganida} degan oyat nozil boʻlganida, Rasululloh ﷺ uni oxirigacha oʻqib chiqdilar va: «Odamlar bir toifa, men va ashoblarim bir toifamiz», dedilar. Yana: «Fathdan keyin hijrat yoʻq, lekin jihod va niyat bor», dedilar. Shunda Marvon unga: «Yolgʻon aytding», dedi. Uning huzurida Rofiʼ ibn Xadij va Zayd ibn Sobit — ikkovi u bilan soʻrida oʻtirgan — edilar. Abu Said al-Xudriy: «Agar bu ikkovi xohlasa, senga aytib berardi», dedi. Shunda Marvon uni urish uchun qamchini koʻtardi. Ikkovi buni koʻrgach: «Rost aytdi», deyishdi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилади: {Аллоҳнинг нусрати ва фатҳ келганида} деган оят нозил бўлганида, Расулуллоҳ ﷺ уни охиригача ўқиб чиқдилар ва: «Одамлар бир тоифа, мен ва ашобларим бир тоифамиз», дедилар. Яна: «Фатҳдан кейин ҳижрат йўқ, лекин жиҳод ва ният бор», дедилар. Шунда Марвон унга: «Ёлғон айтдинг», деди. Унинг ҳузурида Рофиъ ибн Хадиж ва Зайд ибн Собит — иккови у билан сўрида ўтирган — эдилар. Абу Саид ал-Худрий: «Агар бу иккови хоҳласа, сенга айтиб берарди», деди. Шунда Марвон уни уриш учун қамчини кўтарди. Иккови буни кўргач: «Рост айтди», дейишди.