Abu Voqid al-Laysiy (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga edik, shu payt uch kishi oʻtib qoldi. Ulardan biri kelib, halqada boʻsh joy topdi-da, oʻtirdi. Boshqasi ularning orqasida oʻtirdi. Uchinchisi esa ketib qoldi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sizlarga mana bu uch kishining xabarini aytaymi?», dedilar. Ular: «Albatta, yo Rasululloh», dedilar. U zot: «Kelib oʻtirganiga kelsak — u (Allohdan) joy soʻradi, Alloh ham unga joy berdi. Sizlarning orqangizda oʻtirgani — u hayo qildi, Alloh ham undan hayo qildi. Ketib qolganiga kelsak — u yuz oʻgirdi, Alloh ham undan yuz oʻgirdi», dedilar.Абу Воқид ал-Лайсий (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга эдик, шу пайт уч киши ўтиб қолди. Улардан бири келиб, ҳалқада бўш жой топди-да, ўтирди. Бошқаси уларнинг орқасида ўтирди. Учинчиси эса кетиб қолди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга мана бу уч кишининг хабарини айтайми?», дедилар. Улар: «Албатта, ё Расулуллоҳ», дедилар. У зот: «Келиб ўтирганига келсак — у (Аллоҳдан) жой сўради, Аллоҳ ҳам унга жой берди. Сизларнинг орқангизда ўтиргани — у ҳаё қилди, Аллоҳ ҳам ундан ҳаё қилди. Кетиб қолганига келсак — у юз ўгирди, Аллоҳ ҳам ундан юз ўгирди», дедилар.