حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَأَنَّ الطَّاعُونَ وَقَعَ بِالشَّامِ فَقَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِنَّ هَذَا الرِّجْزَ قَدْ وَقَعَ فَفِرُّوا مِنْهُ فِي الشِّعَابِ وَالْأَوْدِيَةِ فَبَلَغَ ذَلِكَ مُعَاذًا فَلَمْ يُصَدِّقْهُ بِالَّذِي قَالَ فَقَالَ بَلْ هُوَ شَهَادَةٌ وَرَحْمَةٌ وَدَعْوَةُ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ أَعْطِ مُعَاذًا وَأَهْلَهُ نَصِيبَهُمْ مِنْ رَحْمَتِكَ قَالَ أَبُو قِلَابَةَ فَعَرَفْتُ الشَّهَادَةَ وَعَرَفْتُ الرَّحْمَةَ وَلَمْ أَدْرِ مَا دَعْوَةُ نَبِيِّكُمْ حَتَّى أُنْبِئْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَمَا هُوَ ذَاتَ لَيْلَةٍ يُصَلِّي إِذْ قَالَ فِي دُعَائِهِ فَحُمَّى إِذًا أَوْ طَاعُونٌ فَحُمَّى إِذًا أَوْ طَاعُونٌ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَ لَهُ إِنْسَانٌ مِنْ أَهْلِهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ سَمِعْتُكَ اللَّيْلَةَ تَدْعُو بِدُعَاءٍ قَالَ وَسَمِعْتَهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ إِنِّي سَأَلْتُ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ أَنْ لَا يُهْلِكَ أُمَّتِي بِسَنَةٍ فَأَعْطَانِيهَا وَسَأَلْتُهُ أَنْ لَا يُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ فَيَسْتَبِيحَهُمْ فَأَعْطَانِيهَا وَسَأَلْتُهُ أَنْ لَا يُلْبِسَهُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَهُمْ بَأْسَ بَعْضٍ فَأَبَى عَلَيَّ أَوْ قَالَ فَمَنَعَنِيهَا فَقُلْتُ حُمَّى إِذًا أَوْ طَاعُونًا حُمَّى إِذًا أَوْ طَاعُونًا حُمَّى إِذًا أَوْ طَاعُونًا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ
Abu Qiloba (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Shomda toun tarqadi. Shunda Amr ibn al-Os: «Bu azob tushdi, undan togʻ daralari va vodiylarga qochinglar», dedi. Bu (soʻz) Muozga yetdi, u esa uning aytganini toʻgʻri deb bilmadi va: «Yoʻq, balki u shahodat, rahmat va Nabiyingiz ﷺning duosidir: ‹Allohumma, Muozga va uning ahliga rahmatingdan nasibalarini ber›», dedi. Abu Qiloba dedi: Men shahodatni ham, rahmatni ham bildim, ammo Nabiyingizning duosi nima ekanini bilmas edim — menga xabar berilgunicha: Rasululloh ﷺ bir kechada namoz oʻqib turib, duolarida: «Unday boʻlsa isitma yoki toun, unday boʻlsa isitma yoki toun», deb uch marta aytdilar. Tong otganida ahllaridan bir kishi u zotga: «Yo Rasululloh, kecha sizning bir duo qilayotganingizni eshitdim», dedi. U zot: «Uni eshitdingmi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Men Robbim azza va jalladan ummatimni ochlik yili bilan halok qilmasligini soʻradim — U menga buni berdi. Ularga oʻzlaridan boʻlmagan dushmanni hukmron qilib, uni ularni qirib tashlashiga yoʻl qoʻymasligini soʻradim — buni ham berdi. Ularni firqalarga boʻlib yubormasligini va baʼzilariga baʼzilarining zulmini tottirmasligini soʻradim — buni menga bermadi. Shunda men: ‹Unday boʻlsa isitma yoki toun, unday boʻlsa isitma yoki toun, unday boʻlsa isitma yoki toun›, deb uch marta aytdim», dedilar.Абу Қилоба (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Шомда тоун тарқади. Шунда Амр ибн ал-Ос: «Бу азоб тушди, ундан тоғ даралари ва водийларга қочинглар», деди. Бу (сўз) Муозга етди, у эса унинг айтганини тўғри деб билмади ва: «Йўқ, балки у шаҳодат, раҳмат ва Набийингиз ﷺнинг дуосидир: ‹Аллоҳумма, Муозга ва унинг аҳлига раҳматингдан насибаларини бер›», деди. Абу Қилоба деди: Мен шаҳодатни ҳам, раҳматни ҳам билдим, аммо Набийингизнинг дуоси нима эканини билмас эдим — менга хабар берилгунича: Расулуллоҳ ﷺ бир кечада намоз ўқиб туриб, дуоларида: «Ундай бўлса иситма ёки тоун, ундай бўлса иситма ёки тоун», деб уч марта айтдилар. Тонг отганида аҳлларидан бир киши у зотга: «Ё Расулуллоҳ, кеча сизнинг бир дуо қилаётганингизни эшитдим», деди. У зот: «Уни эшитдингми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Мен Роббим азза ва жалладан умматимни очлик йили билан ҳалок қилмаслигини сўрадим — У менга буни берди. Уларга ўзларидан бўлмаган душманни ҳукмрон қилиб, уни уларни қириб ташлашига йўл қўймаслигини сўрадим — буни ҳам берди. Уларни фирқаларга бўлиб юбормаслигини ва баъзиларига баъзиларининг зулмини тоттирмаслигини сўрадим — буни менга бермади. Шунда мен: ‹Ундай бўлса иситма ёки тоун, ундай бўлса иситма ёки тоун, ундай бўлса иситма ёки тоун›, деб уч марта айтдим», дедилар.