حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا أَبُو حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فِي لِحَاءٍ أَيْ خِصَامٍ كَانَ بَيْنَهُمْ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ فَحَانَتْ الصَّلَاةُ فَقَالَ بِلَالٌ لِأَبِي بَكْرٍ أُقِيمُ وَتُصَلِّي بِالنَّاسِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ نَعَمْ فَأَقَامَ بِلَالٌ وَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ لِيُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرِقُ الصُّفُوفَ فَصَفَّحَ الْقَوْمُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لَا يَكَادُ يَلْتَفِتُ فِي الصَّلَاةِ فَلَمَّا أَكْثَرُوا الْتَفَتَ أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا هُوَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْرِقُ الصُّفُوفَ فَتَأَخَّرَ أَبُو بَكْرٍ وَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ مَكَانَكَ فَتَأَخَّرَ أَبُو بَكْرٍ وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِهِمْ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا بَالُكَ إِذْ أَوْمَأْتُ إِلَيْكَ لَمْ تَقُمْ قَالَ مَا كَانَ لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يَؤُمَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَكُمْ إِذَا نَابَكُمْ أَمْرٌ صَفَّحْتُمْ سَبِّحُوا فَإِنَّ التَّصْفِيحَ لِلنِّسَاءِ
Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Banu Amr ibn Avf huzuriga — ular orasida boʻlgan janjal (nizo) sababli, ularni yarashtirish uchun — bordilar. Shu orada namoz vaqti kirdi. Bilol Abu Bakrga: «Men iqomat aytsam, siz odamlarga namoz oʻqib berasizmi?» dedi. Abu Bakr: «Ha», dedi. Bas, Bilol iqomat aytdi va Abu Bakr odamlarga namoz oʻqib berish uchun oldinga oʻtdi. Shu payt Rasululloh ﷺ saflarni yorib kelib qoldilar va odamlar qarsak chala boshladi. Abu Bakr namozda deyarli oʻgirilib qaramas edi; ular koʻp (qarsak chalgach), Abu Bakr oʻgirilib qaradi va Rasululloh ﷺning saflarni yorib kelayotganlarini koʻrdi. Shunda Abu Bakr orqaga chekindi va Rasululloh ﷺ unga: «Oʻz oʻrningda tur», deb imo qildilar. (Ammo) Abu Bakr orqaga chekindi va Rasululloh ﷺ oldinga oʻtib, ularga namoz oʻqib berdilar. Namozlarini tugatgach, u zot: «Ey Abu Bakr, senga imo qilganimda nega turmading?» dedilar. U: «Ibn Abu Quhofaga Rasululloh ﷺga imomlik qilish yarashmaydi», dedi. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Sizlarga nima boʻldi — biror ish yuz berganda qarsak chalasizlar? Tasbeh ayting; qarsak chalish ayollar uchundir», dedilar.Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Бану Амр ибн Авф ҳузурига — улар орасида бўлган жанжал (низо) сабабли, уларни яраштириш учун — бордилар. Шу орада намоз вақти кирди. Билол Абу Бакрга: «Мен иқомат айтсам, сиз одамларга намоз ўқиб берасизми?» деди. Абу Бакр: «Ҳа», деди. Бас, Билол иқомат айтди ва Абу Бакр одамларга намоз ўқиб бериш учун олдинга ўтди. Шу пайт Расулуллоҳ ﷺ сафларни ёриб келиб қолдилар ва одамлар қарсак чала бошлади. Абу Бакр намозда деярли ўгирилиб қарамас эди; улар кўп (қарсак чалгач), Абу Бакр ўгирилиб қаради ва Расулуллоҳ ﷺнинг сафларни ёриб келаётганларини кўрди. Шунда Абу Бакр орқага чекинди ва Расулуллоҳ ﷺ унга: «Ўз ўрнингда тур», деб имо қилдилар. (Аммо) Абу Бакр орқага чекинди ва Расулуллоҳ ﷺ олдинга ўтиб, уларга намоз ўқиб бердилар. Намозларини тугатгач, у зот: «Эй Абу Бакр, сенга имо қилганимда нега турмадинг?» дедилар. У: «Ибн Абу Қуҳофага Расулуллоҳ ﷺга имомлик қилиш ярашмайди», деди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга нима бўлди — бирор иш юз берганда қарсак чаласизлар? Тасбеҳ айтинг; қарсак чалиш аёллар учундир», дедилар.