Abdurrahmon ibn Abu Laylo aytdi: Men Huzayfa bilan shu Savodning bir tomoniga chiqdim. U suv soʻradi, shunda bir dehqon unga kumush idishda (suv) keltirdi. U esa uni dehqonning yuziga otib yubordi. Biz: «Jim boʻlinglar, jim boʻlinglar! Agar undan soʻrasak, bizga rivoyat qilmay qoʻyadi», dedik. Bas, jim boʻldik. Bir muddatdan keyin u: «Nima uchun uni yuziga otganimni bilasizlarmi?» dedi. Biz: «Yoʻq», dedik. U: «Men uni qaytargan edim», dedi. Soʻng Nabiy ﷺni zikr qilib: «Oltin idishlarda ichmanglar», dedilar, dedi. Muoz esa: «Oltinda ham, kumushda ham ichmanglar, ipak va dibo kiymanglar; chunki ular (kofirlar) uchun dunyoda, sizlar uchun esa oxiratdadir», dedi.Абдурраҳмон ибн Абу Лайло айтди: Мен Ҳузайфа билан шу Саводнинг бир томонига чиқдим. У сув сўради, шунда бир деҳқон унга кумуш идишда (сув) келтирди. У эса уни деҳқоннинг юзига отиб юборди. Биз: «Жим бўлинглар, жим бўлинглар! Агар ундан сўрасак, бизга ривоят қилмай қўяди», дедик. Бас, жим бўлдик. Бир муддатдан кейин у: «Нима учун уни юзига отганимни биласизларми?» деди. Биз: «Йўқ», дедик. У: «Мен уни қайтарган эдим», деди. Сўнг Набий ﷺни зикр қилиб: «Олтин идишларда ичманглар», дедилар, деди. Муоз эса: «Олтинда ҳам, кумушда ҳам ичманглар, ипак ва дибо кийманглар; чунки улар (кофирлар) учун дунёда, сизлар учун эса охиратдадир», деди.