حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ عِمْرَانَ الْمَازِنِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الطُّفَيْلِوَسُئِلَ هَلْ رَأَيْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ نَعَمْ قِيلَ فَهَلْ كَلَّمْتَهُ قَالَ لَا وَلَكِنْ رَأَيْتُهُ انْطَلَقَ مَكَانَ كَذَا وَكَذَا وَمَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ وَأُنَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ حَتَّى أَتَى دَارَ قَوْرَاءَ فَقَالَ افْتَحُوا هَذَا الْبَابَ فَفُتِحَ وَدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَخَلْتُ مَعَهُ فَإِذَا قَطِيفَةٌ فِي وَسَطِ الْبَيْتِ فَقَالَ ارْفَعُوا هَذِهِ الْقَطِيفَةَ فَرَفَعُوا الْقَطِيفَةَ فَإِذَا غُلَامٌ أَعْوَرُ تَحْتَ الْقَطِيفَةِ فَقَالَ قُمْ يَا غُلَامُ فَقَامَ الْغُلَامُ فَقَالَ يَا غُلَامُ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالَ الْغُلَامُ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالَ الْغُلَامُ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ هَذَا مَرَّتَيْنِ
Abu Tufayl (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Undan: «Rasululloh ﷺni koʻrganmisan?» deb soʻraldi. U: «Ha», dedi. «U zot bilan gaplashganmisan?» deyildi. U: «Yoʻq, lekin men u zotning falon-falon joyga borganlarini koʻrdim; u zot bilan birga Abdulloh ibn Masʼud va sahobalaridan bir necha kishi bor edi. Nihoyat u zot keng bir uyga keldilar va: ‹Bu eshikni ochinglar›, dedilar. Eshik ochildi. Paygʻambar ﷺ kirdilar, men ham u zot bilan kirdim. Uyning oʻrtasida bir qatifa (junli choyshab) bor edi. U zot: ‹Bu qatifani koʻtaringlar›, dedilar. Uni koʻtardilar, uning ostida bir koʻzi koʻr bola bor edi. U zot: ‹Tur, ey bola›, dedilar. Bola turdi. U zot: ‹Ey bola, men Allohning Rasuli ekanimga guvohlik berasanmi?› dedilar. Bola: ‹Sen men Allohning Rasuli ekanimga guvohlik berasanmi?› dedi. U zot bu (soʻz)ni unga ikki marta aytdilar, bola esa har safar shunga oʻxshash javob qaytardi. Shunda Rasululloh ﷺ ikki marta: ‹Bunining yomonligidan Allohdan panoh soʻranglar›, dedilar», dedi.Абу Туфайл (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ундан: «Расулуллоҳ ﷺни кўрганмисан?» деб сўралди. У: «Ҳа», деди. «У зот билан гаплашганмисан?» дейилди. У: «Йўқ, лекин мен у зотнинг фалон-фалон жойга борганларини кўрдим; у зот билан бирга Абдуллоҳ ибн Масъуд ва саҳобаларидан бир неча киши бор эди. Ниҳоят у зот кенг бир уйга келдилар ва: ‹Бу эшикни очинглар›, дедилар. Эшик очилди. Пайғамбар ﷺ кирдилар, мен ҳам у зот билан кирдим. Уйнинг ўртасида бир қатифа (жунли чойшаб) бор эди. У зот: ‹Бу қатифани кўтаринглар›, дедилар. Уни кўтардилар, унинг остида бир кўзи кўр бола бор эди. У зот: ‹Тур, эй бола›, дедилар. Бола турди. У зот: ‹Эй бола, мен Аллоҳнинг Расули эканимга гувоҳлик берасанми?› дедилар. Бола: ‹Сен мен Аллоҳнинг Расули эканимга гувоҳлик берасанми?› деди. У зот бу (сўз)ни унга икки марта айтдилар, бола эса ҳар сафар шунга ўхшаш жавоб қайтарди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ икки марта: ‹Бунининг ёмонлигидан Аллоҳдан паноҳ сўранглар›, дедилар», деди.