حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنِ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِ قَالَقَدِمْتُ أَنَا وَصَاحِبَانِ لِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَصَابَنَا جُوعٌ شَدِيدٌ فَتَعَرَّضْنَا لِلنَّاسِ فَلَمْ يُضِفْنَا أَحَدٌ فَانْطَلَقَ بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى مَنْزِلِهِ وَعِنْدَهُ أَرْبَعُ أَعْنُزٍ فَقَالَ لِي يَا مِقْدَادُ جَزِّئْ أَلْبَانَهَا بَيْنَنَا أَرْبَاعًا فَكُنْتُ أُجَزِّئُهُ بَيْنَنَا أَرْبَاعًا فَاحْتَبَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَحَدَّثْتُ نَفْسِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَتَى بَعْضَ الْأَنْصَارِ فَأَكَلَ حَتَّى شَبِعَ وَشَرِبَ حَتَّى رَوِيَ فَلَوْ شَرِبْتُ نَصِيبَهُ فَلَمْ أَزَلْ كَذَلِكَ حَتَّى قُمْتُ إِلَى نَصِيبِهِ فَشَرِبْتُهُ ثُمَّ غَطَّيْتُ الْقَدَحَ فَلَمَّا فَرَغْتُ أَخَذَنِي مَا قَدُمَ وَمَا حَدُثَ فَقُلْتُ يَجِيءُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَائِعًا وَلَا يَجِدُ شَيْئًا فَتَسَجَّيْتُ وَجَعَلْتُ أُحَدِّثُ نَفْسِي فَبَيْنَا أَنَا كَذَلِكَ إِذْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ تَسْلِيمَةً يُسْمِعُ الْيَقْظَانَ وَلَا يُوقِظُ النَّائِمَ ثُمَّ أَتَى الْقَدَحَ فَكَشَفَهُ فَلَمْ يَرَ شَيْئًا فَقَالَ اللَّهُمَّ أَطْعِمْ مَنْ أَطْعَمَنِي وَاسْقِ مَنْ سَقَانِي وَاغْتَنَمْتُ الدَّعْوَةَ فَقُمْتُ إِلَى الشَّفْرَةِ فَأَخَذْتُهَا ثُمَّ أَتَيْتُ الْأَعْنُزَ فَجَعَلْتُ أَجْتَسُّهَا أَيُّهَا أَسْمَنُ فَلَا تَمُرُّ يَدَيَّ عَلَى ضَرْعِ وَاحِدَةٍ إِلَّا وَجَدْتُهَا حَافِلًا فَحَلَبْتُ حَتَّى مَلَأْتُ
Miqdod ibn al-Asvad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men va ikki sherigim Rasululloh ﷺ huzurlariga keldik. Bizni qattiq ochlik tutdi. Biz oʻzimizni odamlarga (mehmon boʻlishni) taklif qildik, ammo hech kim bizni mehmon qilmadi. Shunda Rasululloh ﷺ bizni oʻz uylariga olib bordilar, u yerda toʻrtta echki bor edi. U zot menga: «Ey Miqdod, ularning sutini oramizda toʻrtga boʻl», dedilar. Men uni oramizda toʻrtga boʻlar edim. Bir kecha Rasululloh ﷺ kechikib qoldilar. Men koʻnglimga: «Rasululloh ﷺ ansorlardan birining oldiga borgandirlar, toʻyguncha yeb, qonguncha ichgandirlar; u zotning ulushini ichsam-chi», deb keltirdim. Men shu holatda davom etdim, toki u zotning ulushi oldiga borib, uni ichdim, soʻng qadahni yopib qoʻydim. Ichib boʻlgach, meni eski va yangi (tashvishlar) tutdi va: «Rasululloh ﷺ och kelib, hech narsa topmaydilar-ku», dedim. Men (yuzimni) yopib olib, oʻz-oʻzim bilan gaplasha boshladim. Men shu holatda ekanman, Rasululloh ﷺ kirib keldilar va uygʻoq turganga eshittiradigan, uxlab yotganni uygʻotmaydigan tarzda salom berdilar. Soʻng qadah oldiga kelib, uni ochdilar va unda hech narsa koʻrmadilar. Shunda u zot: «Allohim, menga taom bergan kishiga taom ber, menga ichirgan kishiga ichir», dedilar. Men bu duoni gʻanimat bilib, oʻrnimdan turdim, pichoqni oldim, soʻng echkilar oldiga bordim va qaysi biri semizroq ekan deb ularni paypaslay boshladim. Qaysi birining yeliniga qoʻlim tegsa, uni sutga toʻla topdim. Shunda men sogʻdim va (idishni) toʻldirdim.Миқдод ибн ал-Асвад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен ва икки шеригим Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдик. Бизни қаттиқ очлик тутди. Биз ўзимизни одамларга (меҳмон бўлишни) таклиф қилдик, аммо ҳеч ким бизни меҳмон қилмади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ бизни ўз уйларига олиб бордилар, у ерда тўртта эчки бор эди. У зот менга: «Эй Миқдод, уларнинг сутини орамизда тўртга бўл», дедилар. Мен уни орамизда тўртга бўлар эдим. Бир кеча Расулуллоҳ ﷺ кечикиб қолдилар. Мен кўнглимга: «Расулуллоҳ ﷺ ансорлардан бирининг олдига боргандирлар, тўйгунча еб, қонгунча ичгандирлар; у зотнинг улушини ичсам-чи», деб келтирдим. Мен шу ҳолатда давом этдим, токи у зотнинг улуши олдига бориб, уни ичдим, сўнг қадаҳни ёпиб қўйдим. Ичиб бўлгач, мени эски ва янги (ташвишлар) тутди ва: «Расулуллоҳ ﷺ оч келиб, ҳеч нарса топмайдилар-ку», дедим. Мен (юзимни) ёпиб олиб, ўз-ўзим билан гаплаша бошладим. Мен шу ҳолатда эканман, Расулуллоҳ ﷺ кириб келдилар ва уйғоқ турганга эшиттирадиган, ухлаб ётганни уйғотмайдиган тарзда салом бердилар. Сўнг қадаҳ олдига келиб, уни очдилар ва унда ҳеч нарса кўрмадилар. Шунда у зот: «Аллоҳим, менга таом берган кишига таом бер, менга ичирган кишига ичир», дедилар. Мен бу дуони ғанимат билиб, ўрнимдан турдим, пичоқни олдим, сўнг эчкилар олдига бордим ва қайси бири семизроқ экан деб уларни пайпаслай бошладим. Қайси бирининг елинига қўлим тегса, уни сутга тўла топдим. Шунда мен соғдим ва (идишни) тўлдирдим.