حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَنْبَأَنَا مَالِكٌ عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنِ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِ أَنَّهُسَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الرَّجُلِ يَدْنُو مِنْ امْرَأَتِهِ فَيُمْذِي قَالَ إِذَا وَجَدَ ذَلِكَ أَحَدٌ فَلْيَنْضَحْ فَرْجَهُ قَالَ يَعْنِي يَغْسِلُهُ وَلْيَتَوَضَّأْ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ
Miqdod ibn al-Asvad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺdan ayoliga yaqinlashib, mazysi chiqadigan kishi haqida soʻradi. U zot: «Biringiz buni sezsa, avratini suv bilan yuvsin — yaʼni uni yuvsin — va namoz uchun oladigan tahoratini olsin», dedilar.Миқдод ибн ал-Асвад (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺдан аёлига яқинлашиб, мазйси чиқадиган киши ҳақида сўради. У зот: «Бирингиз буни сезса, авратини сув билан ювсин — яъни уни ювсин — ва намоз учун оладиган таҳоратини олсин», дедилар.