حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُقَبِّلُ الصِّبْيَانَ فَوَاللَّهِ مَا نُقَبِّلُهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَمْلِكُ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ نَزَعَ مِنْ قَلْبِكَ الرَّحْمَةَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning huzurlariga bir aʼrobiy kelib: «Yo Rasululloh, sizlar bolalarni oʻpasizlarmi? Allohga qasamki, biz ularni oʻpmaymiz», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla sening qalbingdan rahmni sugʻurib olgan boʻlsa, men nima ham qila olardim», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг ҳузурларига бир аъробий келиб: «Ё Расулуллоҳ, сизлар болаларни ўпасизларми? Аллоҳга қасамки, биз уларни ўпмаймиз», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла сенинг қалбингдан раҳмни суғуриб олган бўлса, мен нима ҳам қила олардим», дедилар.