حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ قَالَ حَدَّثَنِي لَيْثٌ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ وَعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْاسْتَفْتَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ جَحْشٍ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنِّي أُسْتَحَاضُ قَالَ إِنَّمَا ذَاكَ عِرْقٌ فَاغْتَسِلِي ثُمَّ صَلِّي فَكَانَتْ تَغْتَسِلُ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍقَالَ ابْنُ شِهَابٍ لَمْ يَأْمُرْهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَغْتَسِلَ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ إِنَّمَا فَعَلَتْهُ هِيَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Ummu Habiba bint Jahsh Rasululloh ﷺ dan fatvo soʻrab: «Men istihoza boʻlaman», dedi. U zot: «Albatta bu bir tomir qonidir; bas, gʻusl qil-da, soʻng namoz oʻqi», dedilar. Shundan keyin u har namoz vaqtida gʻusl qilar edi. Ibn Shihob dedi: Nabiy ﷺ unga har namozda gʻusl qilishni buyurmadilar, buni uning oʻzi qilgan edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Умму Ҳабиба бинт Жаҳш Расулуллоҳ ﷺ дан фатво сўраб: «Мен истиҳоза бўламан», деди. У зот: «Албатта бу бир томир қонидир; бас, ғусл қил-да, сўнг намоз ўқи», дедилар. Шундан кейин у ҳар намоз вақтида ғусл қилар эди. Ибн Шиҳоб деди: Набий ﷺ унга ҳар намозда ғусл қилишни буюрмадилар, буни унинг ўзи қилган эди.