Abu Ishoq aytdi: Men Asvad ibn Yazidning oldiga bordim — u menga birodar va doʻst edi — va: «Ey Abu Amr, menga ummul-muʼminin senga Rasululloh ﷺning namozlari haqida aytgan narsani soʻzlab ber», dedim. U aytdi: U: «U zot kechaning avvalida uxlar, oxirini esa (ibodat bilan) tiriltirardilar. Baʼzida ahllariga ehtiyojlari boʻlar, soʻng suvga tegmasdan uxlardilar. Birinchi azon (vaqti) boʻlganda sapchib turardilar» — u ‹turdilar› demadi — «soʻng ustlaridan suv quyardilar» — u ‹gʻusl qildilar› demadi, men esa u nimani nazarda tutayotganini bilaman — «agar junub boʻlmasalar, kishi namozga tahorat olganidek tahorat olardilar», dedi.Абу Ишоқ айтди: Мен Асвад ибн Язиднинг олдига бордим — у менга биродар ва дўст эди — ва: «Эй Абу Амр, менга уммул-муъминин сенга Расулуллоҳ ﷺнинг намозлари ҳақида айтган нарсани сўзлаб бер», дедим. У айтди: У: «У зот кечанинг аввалида ухлар, охирини эса (ибодат билан) тирилтирардилар. Баъзида аҳлларига эҳтиёжлари бўлар, сўнг сувга тегмасдан ухлардилар. Биринчи азон (вақти) бўлганда сапчиб турардилар» — у ‹турдилар› демади — «сўнг устларидан сув қуярдилар» — у ‹ғусл қилдилар› демади, мен эса у нимани назарда тутаётганини биламан — «агар жунуб бўлмасалар, киши намозга таҳорат олганидек таҳорат олардилар», деди.