حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمْرَةَ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَاسَمِعَتْ عَائِشَةَ وَذُكِرَ لَهَا أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَيِّ فَقَالَتْ عَائِشَةُ يَغْفِرُ اللَّهُ لِأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَمَا إِنَّهُ لَمْ يَكْذِبْ وَلَكِنَّهُ نَسِيَ أَوْ أَخْطَأَ إِنَّمَا مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى يَهُودِيَّةٍ يُبْكَى عَلَيْهَا فَقَالَ إِنَّهُمْ لَيَبْكُونَ عَلَيْهَا وَإِنَّهَا لَتُعَذَّبُ فِي قَبْرِهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Unga (Oishaga) Abdulloh ibn Umar «Albatta, mayyit tirikning yigʻisi sababli azoblanadi», deganligi zikr qilingan edi. Shunda Oisha: «Alloh Abu Abdurrahmonni (Ibn Umarni) magʻfirat qilsin! U yolgʻon gapirmadi, lekin u unutdi yoki yanglishdi. Aslida Rasululloh ﷺ bir yahudiy ayolning oldidan oʻtdilar, unga yigʻlanayotgan edi. Shunda u zot: ‹Albatta, ular unga yigʻlamoqdalar, holbuki, u oʻz qabrida azoblanmoqda›, — dedilar», — dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Унга (Оишага) Абдуллоҳ ибн Умар «Албатта, маййит тирикнинг йиғиси сабабли азобланади», деганлиги зикр қилинган эди. Шунда Оиша: «Аллоҳ Абу Абдурраҳмонни (Ибн Умарни) мағфират қилсин! У ёлғон гапирмади, лекин у унутди ёки янглишди. Аслида Расулуллоҳ ﷺ бир яҳудий аёлнинг олдидан ўтдилар, унга йиғланаётган эди. Шунда у зот: ‹Албатта, улар унга йиғламоқдалар, ҳолбуки, у ўз қабрида азобланмоқда›, — дедилар», — деди.